Σελίδες

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Έλληνες Συγγραφείς Παιδικής Λογοτεχνίας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Έλληνες Συγγραφείς Παιδικής Λογοτεχνίας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 30 Δεκεμβρίου 2011

Άρης Δημοκίδης





Ο συγγραφέας παιδικών βιβλίων Άρης Δημοκίδης είναι γεννημένος στη Θεσσαλονίκη το 1978. Μένει στο Δήμο Καλαμαριά. Στο επάγγελμα είναι δημοσιογράφος. Έχει σπουδάσει στο Λονδίνο ΜΜΕ και πολιτισμό. Δούλεψε στο ΒΒC και σε αγγλικά έντυπα.Θεωρεί όμως ότι η καλύτερη δουλειά που έκανε ήταν που εργάστηκε στο Μουσείο Παιδικής Τέχνης στο Λονδίνο.


Άρχισε να γράφει παιδικά βιβλία μετά τα 25 του  χρόνια. Μερικά από τα έργα του είναι:

  • Αόρατοι ρεπόρτερ
  • Το νησί των Χριστουγέννων 
  • Το χρυσό βουνό
  • Η παράξενη χρονομηχανή

Μπορείτε να βρείτε περισσότερες πληροφοριές για τα βιβλία του "Αόρατοι ρεπόρτερ" και οι "Στε" κάνοντας κλικ στις παρακάτω εικόνες:




Ανθούλα Κ., Κωνσταντίνος Κ., (Ε1΄)

Τετάρτη 21 Δεκεμβρίου 2011

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ Δ2 ΔΙΑΒΑΖΟΥΝ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΑΡΗ ΔΗΜΟΚΙΔΗ "Η ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΜΑΓΙΚΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ!!



" Η ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΜΑΓΙΚΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ" ΕΔΩΣΕ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΕΜΠΝΕΥΣΗ ΚΑΙ ΖΩΓΡΑΦΙΣΑΝ, ΕΚΑΝΑΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕ ΤΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΝΑ ΦΤΙΑΞΟΥΝ ΤΑ ΔΙΚΑ ΤΟΥΣ "ΟΝΕΙΡΑ" 



ΠΕΡΙΛΗΨΗ: Μια φορά κι ένα καιρό ήταν δύο αγαπημένα αδελφάκια, ο Στέφανος και Στέλλα! Ο Στέφανος έβλεπε άσχημα όνειρα! Έβλεπε πάντα πως ήταν σε ένα πολύ σκοτεινό και τρομακτικό δάσος. Η αδελφή του όταν κατάλαβε πως ο αδελφός της έβλεπε τρομακτικά όνειρα, ήθελε να τον βοηθήσει! Έτσι και η Στέλλα ήταν πάντα μέσα στα όνειρα του αδελφού της....και μαζί αντιμετώπιζαν τρομερά τέρατα, φανταστικά ξωτικά, περίεργα μονοπάτια, στοιχειωμένα σπίτια....Ανάμεσα στα άλλα πάντα πρωταγωνιστούσε ένα σπίτι! Αυτό το σπίτι έμελλε να γίνει το παραδεισένιο σπίτι των διακοπών τους ...ΑΛΛΑ στην πραγματικότητα!!
 Ναταλία Ρ. Δ2

 ΤΑ ΑΔΕΛΦΙΑ ΚΑΝΟΥΝ ΤΣΟΥΛΗΘΡΑ ΣΤΟ ΟΥΡΑΝΙΟ ΤΟΞΟ!


Ο ΑΡΗΣ ΔΗΜΟΚΙΔΗΣ ΣΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ ΧΑΡΗΣ!




ΤΑ ΑΔΕΛΦΙΑ ΣΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΤΟΥΣ ΚΑΒΑΛΟΥΝ ΔΕΛΦΙΝΙΑ!


Ο ΤΡΟΜΑΧΤΙΚΟΣ ΘΕΙΟΣ ΜΕ ΤΑ ΚΙΤΡΙΝΑ ΜΑΤΙΑ ΚΥΝΗΓΑ ΤΑ ΑΔΕΛΦΙΑ!



Ο ΣΤΕΦΑΝΟΣΚΑΙ Η ΣΤΕΛΛΑ!


 Ο ΣΥΓΓΡΑΦΈΑΣ ΑΝΑΦΕΡΕΙ ΣΤΗ ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ ΠΩΣ ΚΑΠΟΙΕΣ ΦΟΡΕΣ ΝΟΜΙΖΕΙ ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟΝ ΑΓΝΩΣΤΟ ΠΛΑΝΗΤΗ, ΣΕ ΚΑΠΟΙΟΝ ΑΓΝΩΣΤΟ ΓΑΛΑΞΙΑ, ΣΑΝ ΤΟΝ ΜΙΚΡΟ ΠΡΙΓΚΗΠΑ ΠΟΥ ΑΓΑΠΗΣΕ ΠΟΛΥ ΑΠΟ ΜΙΚΡΟΣ!! 




Ο ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΜΑΣ ΑΓΑΠΑΕΙ ΤΟΝ ΜΙΚΡΟ ΠΡΙΓΚΗΠΑ!



Η ΠΕΡΙΛΗΨΗ 


ΟΙ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΤΟΝ ΑΡΗ ΔΗΜΟΚΙΔΗ ΟΤΑΝ ΘΑ ΕΡΘΕΙ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΜΑΣ...ΣΕ ΕΠΟΜΕΝΗ ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΘΑ ΣΑΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΟΥΜΕ ΤΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ!




ΤΟ ΤΡΟΜΕΡΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ ΠΟΥ ΟΔΗΓΕΙ ΣΤΟ ΣΤΟΙΧΕΙΩΜΕΝΟ ΣΠΙΤΙ!


ΟΝΕΙΡΑ!


ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΕΣ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΤΗΣ Δ2

Τετάρτη 9 Νοεμβρίου 2011

Βούλα Μάστορη


Η Βούλα Μάστορη (πατρικό όνομα Παρασκευή Μιχαηλίδου) γεννήθηκε το 1945 στο Αγρίνιο. Κατάγεται από τη Μικρά Ασία. Τα παιδικά της χρόνια τα έζησε στην Άμφισσα και στην Αθήνα, στην οποία ζει από δεκατριών ετών.  


Η ενασχόλησή της με την Παιδική Λογοτεχνία ξεκίνησε το 1974. Έχει γράψει περισσότερα από 40 παιδικά βιβλία και ένα για ενήλικες. Τα έργα της διακρίνονται από φεμινιστική διάθεση και από το ρεαλιστικό στοιχείο. Το 2008 ήταν υποψήφια για Βραβείο Άντερσεν. 


Αποσπάσματα των βιβλίων της υπάρχουν στα αναγνωστικά και ανθολόγια πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Τα βιβλία της έχουν βραβευτεί από  Γυναικεία Λογοτεχνική Συντροφιά, τον Κύκλο Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου, την Εταιρεία Ελλήνων Λογοτεχνών, το Υπουργείο Πολιτισμού και έχει τιμηθεί με το Κρατικό Βραβείο Παιδικής Λογοτεχνίας και αναγραφή στο Διεθνή Τιμητικό Πίνακα IBBY.

Κάνω κλικ εδώ ή στην εικόνα για να γνωρίσεις τα βιβλία της Βούλας Μάστορη.


Τετάρτη 28 Σεπτεμβρίου 2011

"ΕΦΥΓΕ" Η ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΠΑΙΔΙΚΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ ΑΝΝΑ ΓΚΕΡΤΣΟΥ-ΣΑΡΡΗ



Πέθανε η συγγραφέας παιδικής λογοτεχνίας Άννα Γκέρτσου - Σαρρή σε ηλικία 75 ετών. Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1936 και από το 1938 ζούσε στην Αθήνα. Μετά τις σπουδές της στο Εμπορικό Τμήμα του Αμερικανικού Κολλεγίου, εργάστηκε ως γραμματέας και αργότερα ως καθηγήτρια αγγλικών.
Στα γράμματα εμφανίστηκε το 1972 σε διαγωνισμό διηγήματος των εκδόσεων Κάλβος, όπου και βραβεύθηκε. Ασχολήθηκε με μεταφράσεις και έγραψε βιβλία για παιδιά και για μεγάλους.
Έργα: Απ' το Ένα ως το Δέκα(1980), Σπίτι δίχως αυλή (1982), Το λέγαν Ξάστερο (1986), Το κόκκινο της Ανατολής (1991), Μ' ενάντιους ανέμους (1996), Δροσουλίτες(2000), Η άλλη φωνή (2005),Σχετικά με την Υπατία... (2010).Στη σειρά «Μουσικοί στην Αρχαία Ελλάδα» του Κέδρου εξέδωσε τα:Απόλλων - Μαρσύας (1996), Ερμής - Αμφίων (1996), Ορφέας (1996),Αρίων (1996), Πίνδαρος (2000), Σαπφώ (2000).
Η σύγχρονη κοινωνική ζωή, το ιστορικό παρελθόν και η μυθολογία είναι βασικά θέματα με τα οποία καταπιάστηκε στο έργο της. Κείμενά της έχουν συμπεριληφθεί σε αναγνωστικά του δημοτικού, σε αναγνωστικά για τα παιδιά της ελληνικής κοινότητας στην Αυστραλία και στη Γερμανία καθώς και σε εφημερίδες και περιοδικά.
Τιμήθηκε με το Α΄ Βραβείο ΙΠΕΚΤΣΙ για το βιβλίο της Το λέγαν Ξάστερο, με το Κρατικό Βραβείο Εφηβικού Βιβλίου το 1992 για το βιβλίο της Το Κόκκινο της Ανατολής και το 2006 για το βιβλίο της Η άλλη φωνή, και με το βραβείο «Μιχαήλας Αβέρωφ» της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών το 1984 για το βιβλίο της Σπίτι δίχως αυλή.
Ο θάνατός της προήλθε από οξεία λευχαιμία. Σύμφωνα με επιθυμία της δεν θα γίνει κηδεία και η σορός της θα αποτεφρωθεί.

Σάββατο 21 Μαΐου 2011

Μαρίζα Ντεκάστρο



Γεννήθηκε το 1953 στην Αθήνα. Έζησε στο Παρίσι από το 1973 μέχρι το 1982 και σπούδασε στη Σορβόννη παιδαγωγικά και λογοτεχνία για παιδιά. Όταν επέστρεψε στην Ελλάδα εργάστηκε στην ιδιωτική εκπαίδευση διδάσκοντας ιστορία και λογοτεχνία.


Έχει γράψει βιβλία για παιδιά, σχετικά με θέματα ιστορίας και τέχνης, όπως και κείμενα αρχαιολογικού περιεχομένου στις παιδικές σελίδες του περιοδικού "Αρχαιολογία". Έχει μεταφράσει παιδικά μυθιστορήματα και παραμύθια.


Στις εφημερίδες "Το Βήμα" και "Τα Νέα" γράφει κριτική για το παιδικό και εφηβικό βιβλίο από το 1998. Τιμήθηκε το 2006 με το Κρατικό Βραβείο Βιβλίου Γνώσεων για το βιβλίο "Μικρές ιστορίες του μουσείου" που έγραψε σε συνεργασία με τον Π. Βαλαβάνη. 


Τετάρτη 18 Μαΐου 2011

Χρήστος Μπουλώτης



Γεννημένος το 1952 στη Μύρινα της Λήμνου, σπούδασε Ιστορία, Αρχαιολογία και Συγκριτική Γλωσσολογία στα Πανεπιστήμια της Αθήνας και του Würzburg (Γερμανία), όπου και εκπόνησε την διδακτορική του διατριβή το 1980. Είναι ειδικευμένος στο Μινωικό και Μυκηναϊκό Πολιτισμό. 


Δίδαξε Αρχαιολογία στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο (Κέρκυρα) και στα μεταπτυχιακά τμήματα του Πανεπιστημίου Αθηνών, καθώς επίσης Ιστορία της Αιγαιακής Τέχνης στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας. Από το 1985 είναι αρχαιολόγος - ερευνητής στην Ακαδημία Αθηνών.


Από το 1987 άρχισε να ασχολείται συστηματικά με την Παιδική Λογοτεχνία. Πρώτο παιδικό του βιβλίο ήταν το ¨Η παράξενη αγάπη του αλόγου και της Λεύκας¨, το οποίο τιμήθηκε το 1989 από το Πανεπιστήμιο της Padova με το Βραβείο PIER PAOLO VERGERIO. 


Κατά τα έτη 1994 και 2000 τιμήθηκε από τον Κύκλο του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου για τα έργα του ¨Με τα Φτερά του Πήγασου¨ και το ¨Άγαλμα που κρύωνε¨ αντίστοιχα.


Έχει εκδώσει περισσότερο από είκοσι βιβλία σε διάφορους εκδοτικούς οίκους. Στην ιδιαίτερη πατρίδα του τη Λήμνο, η προσωπική του συλλογή Παιχνιδιών και παιδικών βιβλίων αποτέλεσε τον πυρήνα για την ίδρυση του Μουσείου Ιστορίας Παιδικού Παιχνιδιού και Βιβλίου.

Δευτέρα 4 Απριλίου 2011

Συνέντευξη με τη συγγραφέα Μαρία Γαϊτάνου


Κυρία Μαρία. Γιατί επιλέξατε να γίνεται συγγραφέας παιδικών βιβλίων;
Από παιδί η γιαγιά μου και η μαμά μου μου αφηγούνταν διαρκώς παραμύθια. Όταν μεγάλωσα δεν έπαψα να τα αγαπάω. Έτσι ξεκίνησα να γράφω τα δικά μου παραμύθια γιατί ποτέ δεν έπαψα να είμαι παιδί.
Πότε ξεκινήσατε να γράφετε παιδικά βιβλία;
Ξεκίνησα να γράφω για πρώτη φορά μικρά έμμετρα παραμύθια για τους μαθητές μου που μόλις μάθαιναν να διαβάζουν. Ήθελα να τους δώσω να διαβάσουν κάτι που ήταν εύκολο γι’ αυτούς και ταυτόχρονα διασκεδαστικό. 
Όταν ήσασταν μικρή σας άρεσαν τα βιβλία; Σας «έσπρωξε» κάποιος ή κάτι στο διάβασμα;
Λάτρευα και λατρεύω το διάβασμα. Το σπίτι των γονιών μου ήταν και είναι γεμάτο βιβλία ακόμη και στα πιο απίθανα μέρη. 
Πώς θα μπορούσα να μην αρχίσω το διάβασμα σ’ ένα περιβάλλον γεμάτο βιβλία;


Τι βιβλία διαβάζατε όταν ήσασταν παιδί;
Οτιδήποτε θα με έκανε να «ταξιδέψω» μακριά από την καθημερινότητα.
Πόσα βιβλία έχετε γράψει μέχρι τώρα;
Δύο που έχουν εκδοθεί , 18 έμμετρα παραμύθια και 4 ακόμη πεζά που δεν τα έχω στείλει ακόμη σε κανέναν εκδοτικό οίκο.
Τι σας εμπνέει όταν γράφεται μια ιστορία;
Τα πάντα… μια εικόνα, μια φράση, μια λέξη, ένα χρώμα, μια μυρωδιά, ένα περιστατικό μέσα στην τάξη.
Τι πιστεύεται ότι προσφέρουν τα βιβλία στα παιδιά;
Εμπειρίες, γνώση και παρηγοριά.


Είσαστε εκπαιδευτικός. Πιστεύετε ότι αυτό επηρεάζει το πώς γράφεται; Τα θέματα που επιλέγετε;
Φυσικά και με επηρεάζει. Ξέρω τι αρέσει στα παιδιά, τι θα τα διασκεδάσει, τι θα τα προβληματίσει, τι θα τα κάνει να γελάσουν.
Ετοιμάζεται κάτι καινούργιο αυτόν τον καιρό;
Πάντα ετοιμάζω κάτι. Είναι πλέον μια ανάγκη μου.
Η ιστορία ¨Τα Ξωτικοπάπουτσα¨ σας θυμίζει κάτι από τα παιδικά σας χρόνια;
Ο Ζαχαρίας έχει πολλά στοιχεία από το χαρακτήρα μου, όταν ήμουνα παιδί.
Πώς σας ήρθε η έμπνευση να γράψετε το συγκεκριμένο βιβλίο;
Κάποια σκιάχτρα που συνάντησα σε μια πλαγιά ένα καλοκαίρι στη Σκόπελο. Δεν υπήρχε πραγματικά κανένας λόγος να βρίσκονται αυτά τα σκιάχτρα εκεί. Απ’ ότι ξέρω τα συγκεκριμένα σκιάχτρα εξακολουθούν να υπάρχουν και κάποιος κάθε χρόνο τους αλλάζει τα ρούχα.


Τι σας έκανε να βάλετε στους ήρωές σας ονόματα όπως Παραδείσης, Φλογαρίνο και το συγκεκριμένο τίτλο του βιβλίου;
Το Παραδείσης παρεπέμπει στον παράδεισο και σε ότι όμορφο υπάρχει εκεί, το Φλογαρίνο προήρθε από τη φλόγα και το Πεκεπίτο από το πεκιένιο (pegueno) που στα ισπανικά σημαίνει μικρός. Όλα τ’ άλλα απλά μου «ήρθαν»
Ως νέα συγγραφέας που είσαστε ήταν δύσκολο να εκδώσετε τα βιβλία σας;
Καθόλου! Ήμουν πολύ τυχερή και ευχαριστώ το Θεό γι’ αυτό γιατί πραγματοποιήθηκε ένα παιδικό μου όνειρο.
Έχει η παιδική λογοτεχνία τη θέση που πρέπει στα σχολεία μας; Θα είχατε κάτι να προτείνετε;
Όχι δεν έχει τη θέση που θα έπρεπε. Συνήθως τη συνδέουμε με το μάθημα της γλώσσας και χάνει τον πραγματικό της στόχο, την τέρψη. Θα έπρεπε να υπάρχουν περισσότερα βιβλία στα σχολεία, οργανωμένη  βιβλιοθήκη και ξεχωριστή ώρα αφιερωμένη στη φιλαναγνωσία.
Τα παιδιά σήμερα ασχολούνται με το internet, με το PlayStation, με τα κινητά τηλέφωνα. Υπάρχει χώρος για το παιδικό βιβλίο;
Πάντα υπάρχει χρόνος και χώρος για το παιδικό βιβλίο. Το μόνο που χρειάζεται να καταλάβουμε και να νιώσουμε είναι ότι  η ανάγνωση είναι διασκέδαση και όχι αγγαρεία.


Η συγγραφή είναι θέμα εξάσκησης ή ταλέντο;
Πιστεύω ότι χρειάζονται και τα δύο.
Έναν παιδικό βιβλίο πρέπει μόνο να διασκεδάζει ή και κάτι άλλο;
Να μας μαθαίνει διασκεδάζοντάς μας.
Πέρυσι ήσασταν δασκάλα στο σχολείο μας. Φέτος μάθαμε ότι είσαστε στη Λήμνο. Πώς είναι εκεί η ζωή; Τα παιδιά, τα σχολεία διαφέρουν;
Τα σχολεία είναι πολύ μικρότερα και τα παιδιά έχουν διαφορετικά ενδιαφέροντα όπως το ψάρεμα και το κυνήγι. Τρων περισσότερα ψάρια από τα παιδιά της πόλης, παίζουν περισσότερες ώρες στην ύπαιθρο, έχουν περισσότερη επαφή με τα ζώα και δε φοβούνται να διανύσουν μόνα τους αρκετά μεγάλες αποστάσεις με το ποδήλατό τους!
  Σας ευχαριστώ πολύ! Καλή συνέχεια!

Τις ερωτήσεις της συνέντευξης ετοίμασαν οι μαθητές της Στ1΄ Ηρακλής Κ. και Ευθυμία Ασ. 

Μαρία Γαϊτάνου



Γεννήθηκε το 1975 και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη. Το 1996 τελείωσε το Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Από το 2001 εργάζεται στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση. Γνωρίζει τρεις ξένες γλώσσες (αγγλικά, ισπανικά, ιταλικά). 


Έχει παρακολουθήσει πολλά σεμινάρια και ημερίδες σχετικά με την εκπαίδευση, και αυτόν τον καιρό ακολουθεί μεταπτυχιακές σπουδές. Διατηρεί το ιστολόγιο paramithopoieio.blogspot.com ενώ το πρώτο της παραμύθι, «Σκιάχτρα, σκουπόξυλα και ξωτικά», εκδόθηκε το 2006. Ταξίδεψε σε πάρα πολλά μέρη, διάβασε πολλά βιβλία και αγαπάει πολύ τα παιδιά και τη λογοτεχνία. 


Τελευταίο της βιβλίο «Τα ξωτικοπάπουτσα» που κυκλοφορούν από τις Εκδόσεις Τετράγωνο.

Σάββατο 2 Απριλίου 2011

Λίτσα Ψαραύτη



Γεννήθηκε στη Σάμο. Σπούδασε αγγλικά και δούλεψε στο Παγκόσμιο Συμβούλιο των Eκκλησιών και στην Aμερικανική Πρεσβεία στην Aθήνα. Αντλεί τις υποθέσεις των βιβλίων της από την ιστορία της ιδιαίτερης πατρίδας της, τις προσωπικές της εμπειρίες και την καθημερινή πραγματικότητα. Για πρώτη φορά εμφανίζεται ως συγγραφέας το 1980.


Το 1988 καταγράφεται στον Τιμητικό Πίνακα ¨Πιέρ Πάολο Βερτζέριο¨ (για την παιδική λογοτεχνία του Πανεπιστημίου της Πάντοβα) το μυθιστόρημα της ¨Το διπλό ταξίδι¨. Το βιβλίο της ¨Το αυγό της έχιδνας¨ έλαβε το 1991 Έπαινο της Ακαδημίας Αθηνών


Στον Tιμητικό Πίνακα της IBBY (International Board on Books for Young People) καταγράφηκε το 1996 το βιβλίο της "Tα δάκρυα της Περσεφόνης". Από το Υπουργείο Πολιτισμού έλαβε το ¨Κρατικό Βραβείο 1996¨ για το βιβλίο της ¨Το χαμόγελο της Εκάτης¨. Τέλος, το έτος 2000 ήταν υποψήφια για το Βραβείο Άντερσεν.


Συμμετείχε στην ομάδα του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων στη συγγραφή Ανθολογίου για τα παιδιά του Απόδημου Ελληνισμού και στην ομάδα που συνέγραψε την πατριδογνωσία ¨Σάμος, πατρίδα μου¨ (βιβλίο που διδάσκεται/διδασκόταν;;;; -βλέπε εδώ- πιλοτικά στα δημοτικά της Σάμου).


Είναι μέλος του ¨Κύκλου του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου¨ και της ¨Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς¨.  

Σάββατο 19 Μαρτίου 2011

Πηνελόπη Δέλτα (1874-1941)



Η Πηνελόπη Δέλτα γεννήθηκε το 1874 στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Γονείς της ο Εμμανουήλ Μπενάκης και η Βιργινία Χωρέμη. Αδέρφια της η Αλεξάνδρα και ο Αντώνης (ο γνωστός Τρελαντώνης του ομώνυμου βιβλίου της), ο Κωνσταντίνος (που πέθανε σε ηλικία 2 χρόνων), ο Αλέξανδρος και η Αργίνη


Το 1882 η οικογένειά της μετακομίζει στην Αθήνα. Η Πηνελόπη παντρεύεται τον πλούσιο Φαναριώτη έμπορο Στέφανο Δέλτα. Αποκτούν τρία παιδιά: Σοφία (μετέπειτα Μαυροκορδάτου), τη Βιργινία (απέκτησε μία κόρη, τη Λένα, μετέπειτα Σαμαρά, η οποία είναι μητέρα του πολιτικού Αντώνη Σαμαρά).


Το 1905 επιστρέφει στην Αλεξάνδρεια. Εκεί η Πηνελόπη γνωρίζει τον Ίωνα Δραγούμη (υποπρόξενο της Ελλάδας στην Αλεξάνδρεια). Ερωτεύονται και η πλατωνική τους σχέση διατηρείται μέχρι το 1912. Βλέποντας ότι η σχέση τους δεν μπορεί να έχει αίσιο τέλος η Πηνελόπη κάνει δύο απόπειρες αυτοκτονίας. Όταν ο Δραγούμης συνδέεται με την Μαρίκα Κοτοπούλη η Πηνελόπη Δέλτα φοράει μαύρα ρούχα που θα διατηρήσει μέχρι το τέλος της ζωής της.

Ίωνας Δραγούμης

Μετακομίζει το 1906 στη Φρανκφούρτη (Γερμανία) όπου και γράφει το πρώτο της μυθιστόρημα ¨Για την Πατρίδα¨ που εκδίδεται το 1909. Ακολουθούν τα μυθιστορήματα ¨Τον Καιρό του Βουλγαροκτόνου¨ και το ¨Παραμύθι χωρίς όνομα¨ το 1911, το οποίο γράφτηκε μέσα σε 10 ημέρες.


Επιστρέφει με την οικογένειά της στην Αλεξάνδρεια το 1913. Ακολουθεί η μόνιμη εγκατάσταση το 1916 στην Αθήνα, όπου ο πατέρας της Εμμανουήλ Μπενάκης εκλέγεται δήμαρχος και η οικογένειά της συνδέεται με τον Ελευθέριο Βενιζέλο.


Το 1932 εκδίδεται ο ¨Τρελαντώνης¨ που περιγράφει τις περιπέτειες του αδερφού της Αντώνη όταν πέρασαν ένα καλοκαίρι στο σπίτι της θείας τους στον Πειραιά. Ακολουθεί ο ¨Μάγκας¨ το 1935, που περιγράφει τη ζωή στην Αλεξάνδρεια με τα μάτια του μικρού σκύλου της οικογένειας και τα ¨Μυστικά του Βάλτου¨ το 1937, στο οποίο η ιστορία εκτυλίσσεται στη λίμνη των Γιαννιτσών κατά τη διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα.


Το 1925 εμφανίζονται τα πρώτα συμπτώματα της πολυομυελίτιδας, αρρώστιας που θα την ταλαιπωρήσει μέχρι το θάνατό της.


Το τέλος της ζωής της Πηνελόπης Δ. έρχεται στις 27 Απριλίου 1941 (ημέρα κατάληψης των Αθηνών από τους Γερμανούς) όταν και αυτοκτονεί παίρνοντας δηλητήριο. Στον τάφο της, στον κήπο του σπιτιού της, χαράχτηκε η λέξη ¨ΣΙΩΠΗ¨


Έργα της Πηνελόπης Δέλτα
- Για την Πατρίδα (1909)
- Τον καιρό του Βουλγαροκτόνου (1911)
- Παραμύθι χωρίς όνομα (1911)
- Παραμύθια και άλλα (1915)
- Η ζωή του Χριστού (1925)
- Ο Τρελαντώνης (1932)
- Ο Μάγκας (1937)
- Τα μυστικά του βάλτου (1937)
- Ρωμιοπούλες (1939)
- Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος: ημερολόγιο, αναμνήσεις, μαρτυρίες, αλληλογραφία (1978)