Παρασκευή, 28 Σεπτεμβρίου 2012

Καλαμάρι βαμπίρ.


Το καλαμάρι βαμπίρ έχει κοινά στοιχεία τόσο με τα καλαμάρια όσο και με τα χταπόδια. Ανακαλύφθηκε από γερμανική ερευνητική αποστολή το 1898–1899. Η πρώτη του περιγραφή και ταξινόμηση έγινε το 1903 από γερμανό επιστήμονα που το ταξινόμηση αρχικά ως χταπόδι. Το επιστημονικό του όνομα Vampyroteuthis infernalis μεταφράζεται ως ¨καλαμάρι βαμπίρ από την κόλαση¨. Το μήκος του μπορεί να φτάσει τα 15 εκ. Τα μάτια του είναι μεγάλα και με διάμετρο 2,5 εκ. είναι τα μεγαλύτερα που έχει οποιοδήποτε ζώο ανάλογα με το μέγεθος  του σώματος του. Το χρώμα τους είναι κόκκινο ή μπλε ανάλογα με το φως που φτάνει σε αυτά. Οι 8 βραχίονες του, που συνδέονται από ένα πλέγμα δέρματος, καλύπτονται από βεντούζες και μαλακά, σαρκώδη αγκάθια. Δύο μεγάλα πτερύγια υπάρχουν στο πάνω μέρος του σώματός του που το βοηθούν στη μετακίνησή του.


Στο σώμα του υπάρχουν τα φωτοφόρα, δηλ. όργανα που μπορούν και παράγουν φως. Με αυτά το καλαμάρι βαμπίρ έχει τη δυνατότητα να ¨ανάβει και να σβήνει¨. Το κατορθώνει αυτό μέσω ενός χημικού φαινομένου που ονομάζεται βιοφωτισμός. Το καλαμάρι ελέγχει απόλυτα τα φωτοφόρα. Μπορεί και ρυθμίζει την ένταση και το μέγεθος τους μπερδεύοντας έτσι τους εχθρούς του ή προσελκύοντας τη λεία του. Δεν διαθέτει, όπως τα κοινά καλαμάρι μελάνι, μπορεί όμως να εκτοξεύσει από τα άκρα των βραχιόνων του ένα παχύ λαμπερό σύννεφο από βλέννα. Το σύννεφο αυτό έχει διάρκεια έως και 10 λ.
Ζει στα βαθιά νερά σε βάθος περίπου 600-1000 μ. (άλλoi υποστηρίζουν μέχρι τα 3.000 μ.), σε στρώματα των ωκεανών με ελάχιστο οξυγόνο (λιγότερο από 5%). Προτιμάει νερά που η θερμοκρασία τους κυμαίνεται μεταξύ 2-6 βαθμούς  Celsius.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου