Σάββατο, 19 Μαΐου 2012

Η Γενοκτονία των Ποντίων (1914-1924)



Λέγοντας Γενοκτονία εννοούμε το έγκλημα που γίνεται για να εξοντωθεί μια ομάδα ανθρώπων που ανήκουν στο ίδιο έθνος, φυλή ή θρησκεία.
Στις 19 Μαΐου τιμάμε τη Γενοκτονία των Ποντίων τους οποίους σφαγίασαν και εκτόπισαν από την περιοχή του Πόντου οι Τούρκοι. Υπολογίζεται ότι σκοτώθηκαν 213.000-368.000 Πόντιοι
Η Βουλή των Ελλήνων ανακήρυξε την 19η Μαΐου ως ¨Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία  των Ελλήνων στο Μικρασιατικό Πόντο¨. Αυτό έγινε στις 24 Φεβρουαρίου 1994. Η Γενοκτονία των Ποντίων έχει αναγνωριστεί επίσης από την Αυστραλία.


Το κράτος των Ελλήνων του Πόντου, η αυτοκρατορία της Τραπεζούντας, διατηρήθηκε για 257 χρόνια μέχρι το 1461 όταν το κατέκτησαν οι Τούρκοι. Από τότε αρχίζουν για τους Πόντιους τα βάσανα και οι διωγμοί. 

Κάνε κλικ εδώ για να διαβάσεις περισσότερα…


Κλειώ Χ., Ταμάρα Π.,Ελισάβετ Π.,  Κατερίνα Χ.,
Γιώργος Σ., Μαρία Σ., (ΣΤ3΄)
Μελίνα Ατ., Αγγελική Γ., Αλέξης Κ. (Ε1΄)

3 σχόλια:

  1. H Eλληνική ιστορία έχει πολλές πικρές στιγμές!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Οι επετειακές κραυγές που συνήθως ακούγονται και γράφονται κάθε άνοιξη για το ζήτημα της όντως απεχθούς και μαζικής εξόντωσης των Ποντίων επιτάσσουν μια ψύχραιμη προσέγγιση και αποτίμηση του ιστορικού αυτού ζητήματος. Δυστυχώς μέχρι σήμερα ουδείς ειδήμων ασχολήθηκε αντικειμενικά με την ιστορική ανάλυση της άλλης πλευράς της αλήθειας στο θέμα του ελληνισμού του Πόντου.
    Η επιχειρηματολογία της εθνικιστικής μερίδας των Ποντίων, σε σχέση με αυτά που υπέφερε ο ποντιακός λαός από το 1915 έως το 1924, αναφέρεται πράγματι σε πολλές αλήθειες, ταυτόχρονα όμως δεν διστάζει να χρησιμοποιεί μισές αλήθειες, να αποκρύπτει άλλες αλήθειες και να διαδίδει πολλά ψεύδη.
    Από κοινωνικής και πολιτικής σκοπιάς το πιο αναληθές κατασκεύασμα είναι η θεωρία του λεγόμενου επαναστατικού αγώνα προς «απελευθέρωση» του Πόντου από τον «τουρκικό ζυγό». Θεωρητικά ο όρος «απελευθέρωση» μπορεί να έχει αποδεκτό περιεχόμενο μόνο όταν αφορά σε μια σχετικά μεγάλη εδαφική περιοχή όπου η φίλια εθνική ομάδα αποτελεί την πληθυσμιακή πλειοψηφία.
    Στην προκειμένη περίπτωση ο ελληνικός πληθυσμός των τριών νομών ή Βιλαετίων, του Πόντου αποτελούσε μια σημαντική, μια μικρή ή μια εντελώς ασήμαντη μειοψηφία. Τα επίσημα αυτά στατιστικά στοιχεία, που αφορούν στο έτος 1912, προέρχονται από τον καθηγητή του Πανεπιστημίου Αθηνών Σωτηριάδη. Συγκεκριμένα, στον νομό, δηλαδή στο Βιλαέτι της Τραπεζούντας οι Έλληνες ανέρχονταν μόνο στο 25,9% του συνολικού πληθυσμού, συγκεκριμένα οι Τούρκοι αριθμούσαν 957.866 άτομα ενώ οι Έλληνες ανέρχονταν μόνο σε 353.533.
    Το πραγματικό αντάρτικο στον Πόντο άρχισε μόλις το 1916, όταν οι Ρώσοι κατέλαβαν την πόλη της Τραπεζούντας μεταφέροντας το ρωσοτουρκικό πολεμικό μέτωπο στην περιοχή εκείνη. Οργανωτής του ελληνικού αντάρτικου ήταν ο φανατικός «στρατηγός» Καραβαγγέλης, ο οποίος ήρθε στη Σαμψούντα το 1908 ως μητροπολίτης.
    Μετά τη δημιουργία των ανταρτικών σωμάτων με χρήματα και πολεμοφόδια που πήρε ο μητροπολίτης από τους Ρώσους, τα εξαπέλυσε να προσβάλουν τον τουρκικό στρατό στα μετόπισθέν του, τη στιγμή κατά την οποίαν οι Τούρκοι πολεμούσαν τον ρωσικό στρατό στο μέτωπο της Τραπεζούντας.
    Οι αντάρτες του Πόντου συντάχθηκαν κατά τη διάρκεια του πολέμου με τα εχθρικά κατοχικά στρατεύματα της Ρωσίας, καταπολέμησαν τον στρατό του κράτους του οποίου ήταν υπήκοοι, καταπιέζοντας και σκοτώνοντας αλλόθρησκους συμπολίτες τους.
    Οι ταλαίπωροι αντάρτες, το πλείστον τουρκόφωνοι και αναλφάβητοι, έπεσαν στην παγίδα του αιμοσταγούς αυτού παπά χωρίς να αναλογιστούν τις συνέπειες του λεγόμενου απελευθερωτικού αγώνα, δηλαδή δεν συνειδητοποίησαν καν το τι θα απογίνονταν αυτοί μετά το τέλος του πολέμου, όταν ο μεν παπάς θα εξαφανιζόταν για να σωθεί, όπως και έγινε, αυτοί όμως θα παρέμεναν.
    Κάτω από την εγκληματική καθοδήγηση του Καραβαγγέλη οι χριστιανοί άρχισαν να πυκνώνουν τις τάξεις των ανταρτών χτυπώντας πισώπλατα τον τουρκικό στρατό και ληστεύοντας κυρίως τουρκικά χωριά, για να μπορέσουν να επιβιώσουν.
    Λόγω των πράξεων αυτών ο τουρκικός στρατός άρχισε στην περιοχή της Μπάφρας το κυνήγι εναντίον των ανταρτών, που μετεξελίχθηκε βεβαίως σε μαζική εθνοκάθαρση, απολύτως κατακριτέα αλλά και διακριτή από μια «γενοκτονία», που θα προϋπέθετε «άμεσο δόλο εξόντωσης μέχρις ενός», πράγμα αναπόδεικτο.
    Όμως στα ελληνικά ΜΜΕ γίνεται συνεχής αναφορά στα εγκλήματα που διέπραξαν οι Τούρκοι εναντίον των Ελλήνων στον Πόντο παρασιωπώντας συστηματικά τις εγκληματικές πράξεις των Ελλήνων ανταρτών, τις οποίες παρουσιάζει κομπάζοντας σε μια μελέτη του ο εθνικιστής Πόντιος συγγραφέας Ανθεμίδης («Επαναστατική τρομοκρατία – Αντίποινα των Ελλήνων κατά του τουρκικού πληθυσμού»).
    Συνεπώς είναι ανεπίτρεπτο να ζητούμε με θορυβώδη τρόπο από την Τουρκία να καταδικάσει τα δικά της εγκλήματα, χωρίς όμως να ζητάμε συγγνώμη για παρόμοια εγκλήματα που έκανε η «δική μας» πλευρά.

    * Ο Νάσος Θεοδωρίδης είναι δικηγόρος και μέλος της Π.Κ. του ΣΥΝ Αμπελοκήπων

    http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=617492

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Διαφωνώ εντελώς με το συγκεκριμένο άρθρο. Είναι όμως μια άποψη, γι΄ αυτό και δημοσιεύτηκε.
    Καλό και σωστό όμως θα ήταν το παραπάνω σχόλιο να έχει Ονοματεπώνυμο... και όχι να είναι ¨αγνώστου ποιητή¨... ¨Ανώνυμου¨.
    Οι διαφορετικές απόψεις δεν είναι ντροπή. Αλλά αν θέλω να με πάρουν στα σοβαρά τις υπογράφω κιόλας. (Δε μιλάμε για το άρθρο όπως είναι φανερό αλλά για την ανάρτηση του ως σχολίου).
    Πολλά είναι τα σημεία με τα οποία διαφωνώ στο παραπάνω σχόλιο. Θα σταθώ μόνο σε ένα.
    Στο σχόλιο αναφέρεται: ¨μετεξελίχθηκε βεβαίως σε μαζική εθνοκάθαρση, απολύτως κατακριτέα αλλά και διακριτή από μια «γενοκτονία», που θα προϋπέθετε «άμεσο δόλο εξόντωσης μέχρις ενός», πράγμα αναπόδεικτο¨.
    Μήπως ο ¨Ανώνυμος¨ δεν έκανε τον κόπο να πατήσει τον υπερσύνδεσμο που υπάρχει για να διαβάσει ολόκληρο το άρθρο;
    Γιατί αν το έκανε θα διάβαζε ότι:
    ...Χαρακτηριστικές είναι οι μαρτυρίες που προέρχονται από δύο αξιωματούχους των Νεότουρκων του Σακίρ Μπεχαεντίν και του δρ. Ναζίμ. Ο πρώτος λέει: "Τα έθνη που απόμειναν από παλιά στην Αυτοκρατορία μας μοιάζουν με ξένα και βλαβερά χόρτα και πρέπει να ξεριζωθούν. Να ξεκαθαρίσουμε τη γη μας." και ο δεύτερος συμπληρώνει "Εκτός των Τούρκων όλα τα άλλα στοιχεία να εξοντωθούν, άσχετα σε ποια θρησκεία ή πίστη ανήκουν. Αυτή η χώρα πρέπει να καθαρίσει από τα ξένα στοιχεία. Οι Τούρκοι πρέπει να κάνουν την εκκαθάριση".
    Εάν οι παραπάνω δηλώσεις στελεχών των Νεότουρκων δεν αποτελούν «άμεσο δόλο εξόντωσης μέχρις ενός»... τι θα μπορούσε να αποτελέσει τεκμήριο; Η πραγματική εξόντωση μέχρι ενός;;;

    ΑπάντησηΔιαγραφή