Τρίτη, 15 Φεβρουαρίου 2011

Τούρκοι και Αιγύπτιοι εναντίον των Ελλήνων


Αφού οι Τούρκοι δεν κατάφεραν να καταπνίξουν την Επανάσταση, στράφηκαν προς βοήθεια στον πασά της Αιγύπτου Μωχάμετ Άλυ.

Μωχάμετ Άλυ

Κλείστηκε συμφωνία μεταξύ Τούρκων και Αιγυπτίων που προέβλεπε ότι:
- Οι αιγυπτιακές δυνάμεις με αρχηγό τον Ιμπραήμ θα κατέπνιγαν την επανάσταση στο νότιο Αιγαίο (Κρήτη, Κάσο) και την Πελοπόννησο.
- Οι τουρκικές δυνάμεις θα δρούσαν στο βόρειο Αιγαίο (Ψαρά) και τη Στερεά.
- Ενωμένοι Αιγύπτιοι και Τούρκοι θα χτυπούσαν την Ύδρα και όσες περιοχές θα εξακολουθούσαν να αντιστέκονται.

Ιμπραήμ

Λόγο του εμφυλίου πολέμου το ελληνικό ναυτικό δεν μπόρεσε να αντιδράσει στις επιχειρήσεις των Τουρκοαιγυπτίων στη θάλασσα. Έτσι ο αιγυπτιακός στόλος ανενόχλητος έκανε απόβαση στην Κρήτη και ύστερα στην Κάσο καταπνίγοντας την Επανάσταση. Οι Κάσιοι είχαν πολλά καράβια- ήταν ο φόβος και ο τρόμος των Τούρκων που ζούσαν στα παράλια της Μ. Ασίας. Έπρεπε λοιπόν, σύμφωνα με το σχέδιο, το νησί να καταστραφεί. Και αυτό έγινε.


Παράλληλα οι Τούρκοι με ισχυρές δυνάμεις στράφηκαν εναντίον των Ψαρών, του μικρού νησιού με τους τολμηρούς ναυτικούς. Πάνω στο νησί, εκτός από τους Ψαριανούς, βρίσκονταν πάρα πολλοί πρόσφυγες από διάφορα μέρη της Μ. Ασίας κι από άλλα νησιά. 

Μετά την καταστροφή των Ψαρών, Νικόλαος Γύζης


Οι αρχηγοί των Ψαριανών έκαναν το σφάλμα να αμυνθούν στη στεριά. Έτσι καταδίκασαν το στόλο τους σε απραξία. Μάλιστα, με απαίτηση πολλών, αφαιρέθηκαν από τα καράβια τα πηδάλια, για να μην μπορέσει να φύγει κανείς. 


Οι Τούρκοι, έπειτα από πυκνό κανονιοβολισμό, έκαναν απόβαση. Οι Ψαριανοί αμύνθηκαν σθεναρά.


Η καταστροφή των Ψαρών - Διονύσιος Σολωμός

Στων Ψαρών την ολόμαυρη ράχη,

περπατώντας η δόξα μονάχη

μελετά τα λαμπρά παλικάρια
και στην κόμη στεφάνι φορεί
γινωμένο από λίγα χορτάρια
που 'χαν μείνει στην έρημη γη…


Λιθογραφία που απεικονίζει την καταστροφή των Ψαρών στις 22 Ιουνίου του 1824. Πειραιάς, Ναυτικό Μουσείο. 


Το νησί κυριεύτηκε, αφού ανατινάχτηκε από τον Αντώνη Βρατσάνο το τελευταίο οχυρό, όπου βρήκαν το θάνατο Τούρκοι και Έλληνες. Από τον πληθυσμό ελάχιστοι σώθηκαν.

Νικόλαος Γύζης,Δόξα

Η Δόξα με κατάλευκο χιτώνα καταγράφει
τα ονόματα των ηρώων μετά την καταστροφή των Ψαρών


Η σημαία των Ψαρών

Όλα τα σύμβολα ήταν σε κόκκινο χρώμα και το καθένα από αυτά εξέφραζε διάφορα χαρακτηριστικά του Αγώνα:

- ο σταυρός την ιερότητα του σκοπού,
- το
φίδι τη δικαιοσύνη άλλοι υποστηρίζουν ότι συμβόλιζε τη γνώση
- η
άγκυρα την επιμονή
- το πουλί την εξ’ ουρανού βοήθεια
- η αντεστραμμένη ημισέληνος  την προσδοκία της πτώσης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας


Το μνημείο των πεσόντων κατά την καταστροφή των Ψαρών. 


Η τύχη των νησιών θα ήταν διαφορετική, αν ο ελληνικός στόλος είχε κινηθεί έγκαιρα. Κι αυτό αποδείχτηκε λίγους μήνες αργότερα· όταν ο στόλος ανοίχτηκε στο Αιγαίο, κατάφερε να προστατέψει αποτελεσματικά τη Σάμο, την οποία οι Τούρκοι δοκίμασαν πολλές φορές να καταλάβουν.


Στα παράλια της Μ. Ασίας, στον κόλπο του Γέροντα, ο ελληνικός στόλος αντιμετώπισε με επιτυχία τον ενωμένο τουρκοαιγυπτιακό. 

Μιαούλης

Ο ναύαρχος Μιαούλης κατάφερε με επιτυχείς ελιγμούς να προκαλέσει σύγχυση στους αντιπάλους του. Η σύγκρουση κράτησε πολλές ώρες. Στο κρίσιμο σημείο της ναυμαχίας οι Έλληνες χρησιμοποίησαν επιδέξια και το ακαταμάχητο όπλο τους, το πυρπολικό. Μια αραβική φρεγάτα, με 1.000 ναύτες και στρατιώτες, τινάχτηκε στον αέρα. 


Ύστερα απ' αυτό, ο εχθρικός στόλος υποχώρησε και αναζήτησε μακριά ασφαλές καταφύγιο. Το σχέδιο των Τουρκοαιγυπτίων απέτυχε.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου