Πέμπτη, 26 Μαΐου 2011

Το καναρινί ποδήλατο: Σχολιάζουμε την ταινία - Πώς θα ήθελα να είναι το τέλος της ταινίας


Οι μαθητές της Στ1΄ με αφορμή την παρουσίαση της ταινίας ¨Το καναρινί ποδήλατο¨ στο βιβλίο της Γλώσσας, παρακολούθησαν τη συγκεκριμένη ταινία και κατέγραψαν τις εντυπώσεις τους. 



Για να γνωρίσετε και να 
δείτε την ταινία: 
¨Το καναρινί ποδήλατο¨ 
κάντε κλικ εδώ ή στην εικόνα.


Πώς θα ήθελα να είναι το τέλος της ταινίας:

-  Θα ήθελα ο Λευτέρης να γινόταν καλός μαθητής και να έλεγε σε όλους το λόγω για τον οποίο έφυγε, δηλ. τι του είπε ο δάσκαλος ο οποίος αντικατέστησε το δάσκαλο της τάξης του.
Σταμάτης Α.

-  Θα ήθελα ο Λευτέρης να γυρίσει πίσω με το δάσκαλό του στην τάξη και οι συμμαθητές του να τον υποδεχτούν με χαρά και συγκίνηση. Επίσης θα ήθελα να προσπαθήσει ο Λευτέρης να γίνει ο καλύτερος μαθητής της τάξης και τα παιδιά να μην τον κοροϊδεύουν επειδή συλλαβίζει τις λέξεις.
Χριστίνα Χ.

-  Θα ήθελα το παιδί να πήγαινε στο σχολείο και τα άλλα παιδιά να τον υποδέχονταν με αγάπη. Μετά να έδειχνε τι έχει μάθει με το δάσκαλό του και να είναι καλός μαθητής.
Μάριος Κ.

-  Θα ήθελα ο δάσκαλος να τον πήγαινε πίσω στο σπίτι και την άλλη μέρα στην τάξη οι συμμαθητές του να του έλεγαν συγγνώμη για ό,τι του είχαν κάνει και πως θα είναι πια φίλοι του.
Όλα Π.

-  Θα ήθελα να μάθουν οι γονείς του Λευτέρη, οι συμμαθητές του και ο διευθυντής ότι ο Λευτέρης προσπαθεί και πηγαίνει καλύτερα στα μαθήματα.
Άλμπα Π.

-  Το τέλος της ταινίας θα ήθελα να είναι happy end. H ταινία να τελειώσει με πολύ αγάπη δηλαδή οι συμμαθητές του να του ζητούσαν ένα μεγάλο συγγνώμη και οι γονείς του να του υποσχεθούν ότι δε θα του ξαναμιλήσουν άσχημα. Μακάρι να ήταν αυτό το τέλος.
Ευθυμία Α.

Στο τέλος της ταινίας θα ήθελα να δω ότι το παιδί θα γυρνούσε με το δάσκαλο στο σχολείο και ότι θα έδειχνε πως έμαθε να διαβάζει, να γράφει και να κάνει αριθμητικές πράξεις. Τέλος, θα ήθελα να δω τη συμπεριφορά των συμμαθητών απέναντί του.
Δημήτρης Κ.

Θα ήθελα το τέλος να είναι χαρούμενο. Όταν θα γυρνούσε στο σχολείο ο Λευτέρης να μάθαινε γράμματα και να τον έκαναν παρέα τα παιδιά και οι δάσκαλοι και ο μπαμπάς του να του μιλούσαν πιο ωραία.
Αφροδίτη Ξ.

Όταν θα γυρνούσε ο Λευτέρης στο σχολείο θα ήθελα τα παιδιά να τον υποδέχονταν με χαρά, να του διοργάνωναν ένα πάρτι και να του ζητούσαν συγγνώμη. Ύστερα ο Λευτέρης να γινόταν ένας καλός μαθητής με παρέες και να περνούσε όμορφα.
Έλλη Κ.

Θα ήθελα να γυρνούσε ο Λευτέρης στο σχολείο του όπου θα τον περίμεναν ανυπόμονα οι συμμαθητές του. Θα του ζητούσαν συγγνώμη για όλα όσα του έκαναν, θα του έκαναν παρέα. Θα ήθελε ακόμα να συνέχιζε τα ιδιαίτερα μαθήματα με το δάσκαλό του και στο τέλος να γινόταν ένας από τους πιο καλούς μαθητές της τάξης.
Ευγενία Χ.

Θα ήθελα το παιδί να γυρίσει στο σχολείο και οι συμμαθητές του να τον υποδεχτούν με συγγνώμη και να έκαναν ένα πάρτι που γύρισε και το παιδί να συνέχιζε να μαθαίνει γράμματα και να διαβάζει.
Νίκος Π.

Το τέλος θα ήθελα να ήταν ωραίο. Να τελείωνε η ταινία σε ένα σχολικό διάλειμμα όπου τα παιδιά θα συμπεριφέρονται στο Λευτέρη όπως πρέπει.
Θεόδωρος Μ.

Στο τέλος θα ήθελα ο Λευτέρης να γυρίσει στο σχολείο. Οι συμμαθητές του να τον υποδεχτούν με χαρά και να του πουν συγγνώμη. Ακόμη θα ήθελα να μην τον κοροϊδεύουν όταν διαβάζει και να παίζουν μαζί του. Θα ήθελα να μάθει γράμματα και να συνεχίσει να κάνει ιδιαίτερα με το δάσκαλό του ως που να γίνει σαν τους άλλους μαθητές. Επίσης ο διευθυντής να εκτιμούσε την προσπάθεια που έκανε και να τον συμπαθήσει αλλά και οι γονείς του να του φέρονταν καλύτερα.
Μαρία Ν.

Η ταινία «Το καναρινί ποδήλατο» τελειώνει απότομα και δεν φανταζόμουν έτσι το τέλος της. Το τέλος το φανταζόμουν ότι ο δάσκαλος τελικά θα έφερνε πίσω το Λευτέρη στους συμμαθητές του και εκείνοι θα τον υποδέχονταν με ευχαρίστηση. Θα διοργάνωναν ένα πάρτι έκπληξη όπου θα περνούσαν καλά. Ο Λευτέρης θα γινόταν καλός μαθητής και θα σημείωνε όλο και καλύτερες επιδόσεις.
Θεόδωρος Π.

Θα ήθελα ο Λευτέρης να γυρίσει με το δάσκαλό του και τα άλλα παιδιά να τον υποδέχονταν με χαρά. Το παιδί να συνέχιζε να διαβάζει και να γινόταν ένας καλός μαθητής.
Κική Δ.

Θα ήθελα να γυρνούσαν μαζί στο σχολείο και τα παιδιά να έλεγαν στο Λευτέρη: «Συγγνώμη που δε σε κάναμε παρέα και δε σε παίζαμε». Να του έκαναν μια αξέχαστη γιορτή και ο Λευτέρης να μάθαινε να διαβάζει και οι γονείς του να μην τον μάλωναν αλλά να τον αγαπούσαν.
Φωτεινή Τσ.

Θα ήθελα να γυρνούσε ο Λευτέρης στο σπίτι του και ο μπαμπάς του να τον βοηθούσε στα μαθήματα. Στο σχολείο οι συμμαθητές του να μην γελούσαν μαζί του και ο Λευτέρης να μπορούσε να διαβάζει και να έκανε νέους φίλους.
Δημήτρης Ελ. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου