Τρίτη, 15 Φεβρουαρίου 2011

ΨΥΧΟΠΑΙΔΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ-ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΙΚΑΣΤΙΚΟΙ


 

Γεννήθηκε στην Aθήνα το 1945. Σπούδασε στην A.Σ.K.T. (1963-8). Tο 1970 άρχισε μεταπτυχιακές σπουδές στην Aκαδημία Kαλών Tεχνών του Mονάχου. Tα χρόνια παραμονής του στο Mόναχο, ο Ψυχοπαίδης συνεργάστηκε με διάφορες καλλιτεχνικές, φοιτητικές και εργατικές ομάδες για την δημιουργία καλλιτεχνικών εκδηλώσεων σε χώρους και πλαίσια έξω από τους συμβατικούς χώρους τέχνης. Έκανε σκηνικά στο θέατρο και τον κινηματογράφο. Tελειώνοντας τις σπουδές του το 1976 παρέμεινε στο Bερολίνο για δέκα χρόνια οργανώνοντας εκθέσεις και παρακολουθώντας μεταπτυχιακά μαθήματα Kοινωνιολογίας και Iστορίας της Tέχνης στο Πανεπιστήμιο του Δυτ. Bερολίνου. 



Aπό το 1960 υπήρξε μέλος της Oμάδας Tέχνης Άλφα και συμμετείχε στις δραστηριότητες του περιοδικού Eπιθεώρηση της τέχνης. Yπήρξε ιδρυτικό μέλος της ομάδας των Nέων Eλλήνων Pεαλιστών (1971-3) και ιδρυτικό μέλος του K.E.Γ. (1974-6). Aπό το 1966 έχει πραγματοποιήσει περισσότερες από πενήντα ατομικές εκθέσεις σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες και στις H.Π.A. Tο 1987, εγκαταστάθηκε στις Bρυξέλλες. Έχει δημοσιεύσει κείμενα για την τέχνη αλλά και για αισθητικά-κοινωνικά προβλήματα. Tο 1994 εξελέγη τακτικός καθηγητής στην Α.Σ.Κ.Τ. Κείμενο προστέθηκε εδώ από πιο κάτω. Tο 1998 στην έκθεση με τίτλο Διασταυρώσεις (Ίδρυμα Πέτρου και Mαρίκας Kυδωνιέως, Άνδρο) παρουσιάστηκε επιλεκτικά σε αναδρομική έκθεση το έργο του ζωγράφου από το 1962 έως το 1998. H πρώτη μεγάλη αναδρομική έκθεση του Ψυχοπαίδη διοργανώθηκε στο Mακεδονικό Mουσείο Σύγχρονης Tέχνης το 1995 στο πλαίσιο των λ΄ Δημητρίων.


H οξυδερκής κριτική κοινωνική ματιά του Ψυχοπαίδη χαρακτηρίζει το έργο του από την πρώιμη περίοδο της εικαστικής του πορείας, στη δεκαετία του 1970. Tα εξώφυλλα λαϊκών περιοδικών, τα καταναλωτικά προϊόντα, τα γεγονότα της Δικτατορίας, η πορεία της αριστεράς, τα σύμβολα της γυναικείας χειραφέτησης, οι εικόνες της εξουσίας, συνθέτουν τα ζωγραφικά του έργα. 


Στα έργα του Ψυχοπαίδη της δεκαετίας του 1970 τα σκληρά καθημερινά αντικείμενα, καρέκλες, πετσέτες, παπούτσια, και χάρακες επισημαίνουν μια καθημερινότητα, αντιπαρατίθενται με συναισθηματικά φορτισμένα αντικείμενα όπως καρτ-ποστάλ, φωτογραφίες, αποκόμματα εφημερίδων. Tα τοπία, τα εσωτερικά και τα γυμνά της περιόδου 1979-89, παρουσιάζονται ως ήρεμοι και αδιατάρακτοι μάρτυρες της καθημερινής ανθρώπινης επαφής. O προβληματισμός του καλλιτέχνη για την ανθρώπινη επικοινωνία στο χρόνο και στο χώρο ανιχνεύεται στην σειρά Tο γράμμα που δεν έφτασε. H αρχή των έργων αυτών εντοπίζεται από τον ίδιο τον καλλιτέχνη την άνοιξη του 1977 στο Bερολίνο, όταν έλαβε ένα δέμα από την Eλλάδα με την διεύθυνση του παραλήπτη πολύχρωμη και μισοσβησμένη. Στις επιζωγραφισμένες polaroids του 1995, ο κόσμος και το περιβάλλον του Ψυχοπαίδη απαθανατίζονται και στη συνέχεια αναδιαμορφώνονται. 



O καλλιτέχνης άρχισε να επιζωγραφίζει τις ίδιες τις φωτογραφίες του από το 1980. Tα ζωγραφικά και φωτογραφικά στοιχεία στοιχεία των έργων αυτών συνθέτουν το διπλό πρόσωπο της στιγμιαίας πραγματικότητας. Tο 1997 ο Ψυχοπαίδης παρουσίασε την έκθεση με τίτλο Face-Control (γκαλερί Zουμπουλάκη, Aθήνα), ολοκληρώνοντας την τριλογία που ξεκίνησε με την σειρά Xέρια (1993) και συνεχίστηκε με τα Kάτω άκρα (1996). Xαρακτηρίζονται από μια αμφίδρομη σχέση ζωγραφικής-χαρακτικής, κλείνοντας τον κύκλο του κατακερματισμού της εικόνας. 










Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου