Το νησοκρογιαλάκι!

Το νησί, το νησάκι

το όμορφο ακρογιαλάκι!

Με τη θάλασσα και την ακτή

πέρα δώθε κυβερνεί.

Τα τζιτζίκια τζιτζιρίζουν

πέρα δώθε τριγυρίζουν.

Ο Ήλιος γελά

πάντοτε χαμογελά

τα παιδιά τρέχουν στην ακτή

και η θάλασσα έχει ταραχή.

Μες στη θάλασσα παίζουν τα παιδιά

κάνουν και καμιά βουτιά.

Παίζουν και με άλλα πολλά παιδιά

και είναι μες στη τρελή χαρά.

Τα λουλούδια τα χτυπά ο ήλιος

και οι μέλισσες παίρνουν όλη τη γύρη.

Αλεξάνδρα Π., Δ2΄

Ποίημα: Γλυκό, γλυκό καλοκαιράκι

Γλυκό, γλυκό καλοκαιράκι

έπεσε σε ΄να νησάκι.

Κι έρχεται το καραβάκι

χαρά μεγάλη στο νησάκι.

Ο ήλιος τη χαρά του δείχνει

τις ακτίνες του απλώνει

κι η χαρά του μεγαλώνει.

Κλείνει το μάτι σε ένα σπιτάκι.

Αχ! Γλυκό, γλυκό μου καλοκαιράκι.

Τρέχει, τρέχει το καραβάκι

να δροσιστεί στο ακρογιαλάκι.

Το χτυπάει ο ήλιος στο κατάρτι

τρέχει να το δει το κοριτσάκι.

Ο ήλιος του χαμογελά και το 

καραβάκι είναι όλο χαρά!

Εύη Φ., Δ2΄

Ποίημα: Τα χιόνια λιώνουν στα βουνά

Τα χιόνια λιώνουν στα βουνά

τα δέντρα ντύθηκαν ξανά

με φύλλα νέα και λεπτά.

Ο Ήλιος μας χαμογελά

και τα λουλούδια τα μικρά

απλώθηκαν μες στους αγρούς

και σε λόφους φουσκωτούς.

Το φως κερδίζει τη νυχτιά

κι η πλάση όλη ξυπνά

με θόρυβο ψιθυριστό

σαν το ζουζούνι το τρελό.

Οι παπαρούνες χορεύουνε

και τα ζουμπούλια θεριεύουνε

κάτω από την αμυγδαλιά 

με τ΄ άνθη τα πολλά.

Κωνσταντίνος Σ., Δ2΄

Ποιήματα: Λαμία - Θα τηγανίσω αυγά!

Λαμία

Ήτανε νύχτα σκοτεινή,

φυσούσε με μανία.

Σου είπα γεια και έφυγα 

για μέρες στη Λαμία.

Θα τηγανίσω αυγά!

Στη Λάρισα εγώ δεν πήγα

ούτε και στην Καλαμαριά

εάν όμως νευριάσω

θα κάτσω να φάω

δυο αυγά τηγανητά!

Γιώργος Π., Δ1΄ 

Κουμιώτη Koumioti " ΤΟ ΘΑΛΑΣΣΙΝΟ ΤΡΙΦΥΛΛΙ " 1972

Το μεσημέρι...

Το μεσημέρι

Ήταν ένα μεσημέρι,

ο ήλιος έλαμπε σαν αστέρι.

Έστειλε η φύση περιστέρι

που κάθισε και στο παρτέρι.

Εγώ έτρωγα πολύ κασέρι,

με κοίταζε το περιστέρι...

«Άντε», λέω εγώ, «πάρε λίγο, 

πάρε λίγο για χαλάλι!».

Λερώθηκε το περιστέρι,

έγινε ένα χάλι.

Με ξανακοίταξε αυτό,

καθώς πήγαινα στο γιαλό.

Και εγώ θαύμαζα το νερό,

το περιστέρι πήγε στον γιαλό.

Εγώ πέταξα το κασέρι στο ψαρά

και το περιστέρι το πιάνει.

«Παρ΄ το», λέω «παρ΄ το στη φωλιά».

Ποια φωλιά; Ποια πουλιά; Το ΄κανε μια μπουκιά.

«Άντε στο καλό», του λέω εγώ

κι αυτό μου σηκώνει το πισινό.

Κι εγώ πάλι,

δεν μπλέκω με πουλιά φορά άλλη!

Γιώργος Π., Δ2΄

Το παραπάνω ποίημα, όπως και άλλα που θα δημοσιεύονται, γράφτηκε από τα παιδιά της Δ2΄ του σχολείου μας, μ'αφορμή την ποίηση του Ελύτη, στα πλαίσια του μαθήματος της Θεατρικής Αγωγής.

Δημήτρης Λάγιος - Γεια σου κύριε μενεξέ