ΧΩΜΑ ΕΛΛΗΝΙΚΟ-ΓΚΑΪΦΥΛΛΙΑΣ-ΧΟΡΩΔΙΑ ΤΥΠΑΛΔΟΥ

ΝΤΙΡΛΑΝΤΑ-ΘΑΝΑΣΗΣ ΓΚΑΪΦΥΛΙΑΣ

ΕΚΔΡΟΜΗ-ΓΚΑΪΦΥΛΛΙΑΣ-ΜΑΡΙΖΑ ΚΩΧ-ΜΑΝΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ

ΘΑΝΑΣΗΣ ΓΚΑΪΦΥΛΛΙΑΣ-ΕΛΛΗΝΕΣ ΜΟΥΣΙΚΟΣΥΝΘΕΤΕΣ

Γεννήθηκε στις 25 Οκτωβρίου του 1947 στο Σουφλί του Έβρου και το 1953, σε ηλικία έξι ετών εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στην Κομοτηνή, όπου μεγάλωσε και τελείωσε το σχολείο. Το 1968 κάνει τον πρώτο του δίσκο στη Lyra του Αλέξανδρου Πατσιφά, με τίτλο το όνομά του. Στη δουλειά αυτή ερμηνεύει και γράφει, επηρεασμένος από το Νέο Κύμα, τα τέσσερα πρώτα του τραγούδια.

Ακολουθεί το "Ωτοστόπ" (Lyra 1971) και η "Ατέλειωτη Εκδρομή" (Minos 1975), δυο θρυλικοί rock δίσκοι με αρκετά παραδοσιακά ηχοχρώματα. Εκείνα τα χρόνια κάνει μερικούς ακόμα δίσκους 45 στροφών, ενώ συμμετέχει και σε δισκογραφικές δουλειές άλλων δημιουργών. Το 1977 έπειτα από ώριμη σκέψη, εγκαταλείπει τη δισκογραφία και τη νύχτα της Αθήνας και γυρίζει στην ιδιαίτερη πατρίδα του, τη Θράκη, όπου δεν σταμάτησε ούτε στιγμή να ασχολείται με τη μουσική. Το 1977 άνοιξε ένα δισκοπωλείο – βιβλιοπωλείο, το περίφημο «Κύτταρο» που για τα επόμενα 26 χρόνια (έως τις αρχές του 2003) υπήρξε μια σημαντική κοιτίδα πολιτισμού για όλη την περιοχή.

 Το 1985 κυκλοφορεί από τη Philips τον τρίτο ολοκληρωμένο προσωπικό του δίσκο, το «Φύλλο Πορείας» στον οποίο συμμετέχει και η σύζυγός του Λία Τζιαμπάζη. Με τη νομικό και τραγουδίστρια Λία Τζιαμπάζη παντρεύτηκαν στις αρχές του 1985 και μέχρι σήμερα ζούνε μαζί στην Κομοτηνή. Έχουν δύο παιδιά, τη Δανάη (γεν. 1985) και τον Κωνσταντίνο (γεν. 1987).

Στις αρχές της δεκαετίας του ΄90 ο Θανάσης Γκαϊφύλλιας ξεκινά τις δικές του δισκογραφικές παραγωγές μέσα από το label «Δίσκοι Κύτταρο Κομοτηνής». Θα κάνει δύο προσωπικούς δίσκους, το «Βραδιάζει» (1991), το «Stavento» (1999), ένα cd single με τον τίτλο «Το τραγούδι της τιμής» (1997) όπου συνεργάζεται με το σχήμα «Αλάβαστρο» (μουσουλμάνοι και χριστιανοί μουσικοί της Κομοτηνής) και το περίφημο «Επί Πτυχίω» (1996) με τραγούδια που ερμήνευσαν και έγραψαν φοιτητές του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης, όπως ο Λάκης Λαζόπουλος, ο Θοδωρής Ξυδιάς, ο Κώστας Λειβαδάς, ο Γιώργος Λαγγουρέτος, η Λία Τζιαμπάζη κ.ά. Ο Θανάσης Γκαϊφύλλιας, εκτός από παραγωγός του δίσκου συμμετέχει με το «Αντισταθείτε» του Μιχάλη Κατσαρού.

Έχει γράψει μουσική και τραγούδια για θεατρικά έργα που ανέβασε το ΔΗΠΕΘΕ Κομοτηνής: Τα μωρά τα φέρνει ο πελαργός των Μιχάλη Ρέππα - Θανάση Παπαθανασίου, Τύμπανο τρομπέτα και κόκκινα κουφέτα του Γιάννη Ξανθούλη, Το φιντανάκι του Παντελή Χορν, Μιας πεντάρας νιάτα των Ασημάκη Γιαλαμά – Κώστα Πρετεντέρη, Η αυλή των θαυμάτων του Ιάκωβου Καμπανέλλη, ενώ σε πολλές άλλες παραστάσεις ανέλαβε τη μουσική επιμέλεια. Το 2006 πήρε μέρος στο ντοκιμαντέρ του Αντώνη Μποσκοΐτη "Σκηνές Rock - Ζωντανοί στο Κύτταρο" για τη γέννηση του ελληνικού rock.

Το 2008 ανέβασε σε μορφή λαϊκού ορατορίου το ποιητικό έργο του Οδυσσέα Ελύτη «Ο Ήλιος ο Ηλιάτορας» σε Κομοτηνή, Αλεξανδρούπολη και Σαμοθράκη. Το 2010 κυκλοφόρησε από τη Lyra το διπλό live album «Αυτά που ρωτάς – Ζωντανά στο Κύτταρο», όπου αποτυπώνει μ' ένα μοναδικό και ανεπανάληπτο τρόπο τις επιτυχημένες εμφανίσεις του στη μουσική σκηνή «Κύτταρο» της Αθήνας, όπου εμφανίστηκε το Νοέμβριο του 2009. Στο δίσκο αυτό υπάρχουν παλιά και καινούργια τραγούδια. Μ' αυτή τη δουλειά επέστρεψε δυναμικά στο δισκογραφικό προσκήνιο έπειτα από απουσία 11 χρόνων.

Ο Θανάσης Γκαϊφύλλιας συνεργάστηκε στη δισκογραφία και σε συναυλίες με σημαντικούς μουσικούς, συνθέτες, ενορχηστρωτές αλλά και διαχρονικούς στιχουργούς: Μάνος Ελευθερίου,Άκος Δασκαλόπουλος, Αντώνης Παπαϊωάννου, Τάσος Σαμαρτζής, Μιχάλης Γκανάς, Θανάσης Αβραμίδης, Γιάννης Καλαμίτσης, Νίκος Σαλαβάτης, Δημήτρης Ιατρόπουλος, Λάκης Τεάζης,Γιάννης Κακουλίδης, Παυλίνα Παμπούδη, Παναγιώτης Καρανίκας, Νότης Μαυρουδής, Γιάννης Γλέζος, Γιώργος Κοντογιώργος, Δημήτρης Ψαριανός, Γιάννης Σπάθας, Χάρης Ανδρεάδης,Λίνος Κόκοτος, Νίκος Μαμαγκάκης, Θανάσης Μπίκος, Γιώργος Μαγκλάρας, Πέτρος Πρωτόπαπας, Νίκος Πολίτης, Γιώργος Φραντζολάς, Τάκις Αλεξίου, Δημήτρης Κεραμέας, Γιώργος Ανδρέου, Ντίνος Αποστόλου, Βασίλης Δημητρίου, Κώστας Γρηγορέας, Νίκος Αρμπιλιάς, Απόστολος Δημητρακόπουλος, Άλκηστις Ραυτοπούλου και πολλούς άλλους. Επίσης, μελοποίησε και ερμήνευσε Κώστα Καρυωτάκη, Μιχάλη Κατσαρό, Γεώργιο Δροσίνη, Γιώργο Σουρή, Γιάννη Ρίτσο, Κώστα Βάρναλη κ.ά.

Προσωπικοί Δίσκοι 

§                    1968: Θανάσης Γκαϊφύλλιας (Δίσκος 45 στροφών)

§                    1971: Ωτοστόπ

§                    1972: Ντιρλαντά (Δίσκος 45 στροφών)

§                    1973: Αχ να γινόταν - Δυο φιλιά όλη μας η ζωή (Δίσκος 45 στροφών)

§                    1974: Εύθυμος Καλαματιανός - Χάι Κάι (Δίσκος 45 στροφών)

§                    1975: Η Ατέλειωτη Εκδρομή

§                    1985: Φύλλο Πορείας

§                    1991: Βραδιάζει

§                    1997: Το Τραγούδι της Τιμής (cd single)

§                    1999: Stavento

§                    2008: Κι αν τα χρόνια περνούν - Το τραγούδι του Κ.Α.Π.Η. Κομοτηνής (cd single)

§                    2010: Αυτά που ρωτάς - Ζωντανά στο Κύτταρο (2CD LIVE)

ΑΒΑΣΤΑΧΤΟ ΝΑ Σ' ΑΓΑΠΩ-ΛΕΟΝΤΗΣ-ΛΟΡΚΑ

ΧΕΛΙΔΩΝ ΗΔΟΜΕΝΗ-ΙΠΗΣ ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗΣ-ΧΡΗΣΤΟΣ ΛΕΟΝΤΗΣ

ΠΡΩΙΝΟ ΑΣΤΡΟ-ΛΕΟΝΤΗΣ-ΡΙΤΣΟΣ

ΧΡΗΣΤΟΣ ΛΕΟΝΤΗΣ-ΕΛΛΗΝΕΣ ΜΟΥΣΙΚΟΣΥΝΘΕΤΕΣ

Ο Χρήστος Λεοντής είναι ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους Έλληνες μουσικοσυνθέτες. Δημιουργός μιας πλούσιας δισκογραφίας, έχει επίσης γράψει μουσική για τον κινηματογράφο, την τηλεόραση και κυρίως για το θέατρο.

Γεννήθηκε στο Ηράκλειο της Κρήτης στις 11 Μαΐου 1940. Ενώ παρακολουθούσε τις πρώτες ακόμη τάξεις του σχολείου, άρχισε να ψέλνει στην εκκλησία. Εκεί επηρεάστηκε άμεσα από τηΒυζαντινή μουσική που, μαζί με το κρητικό τραγούδι, άρχισαν να διαμορφώνουν τη μουσική του προσωπικότητα. Έμαθε μαντολίνο και πιο μετά βιολί. 

Οι πρώτες συνθετικές προσπάθειες του Χρήστου Λεοντή έγιναν το 1952, πάνω σε κείμενα μεγάλων εορτών τις Εκκλησίας. Αφού το 1957 τελείωσε το γυμνάσιο, ήρθε στην Αθήνα για να φοιτήσει στο Ωδείο Αθηνών, στην τάξη των θεωρητικών μαθημάτων. Καθηγητές του ήταν ο Μενέλαος Παλλάντιος και ο Γιάννης Α. Παπαϊωάννου. Τις σπουδές του συνέχισε αργότερα στο Conservatoire National de Musique στοΠαρίσι όπου διδάχτηκε Αρμονία, Αντίστιξη και Φούγκα με καθηγητή του τον Allen Weber.

Το 1962 ξεκίνησε και επίσημα η συνθετική δραστηριότητα του Χρήστου Λεοντή με μουσικές για τον «Ιππόλυτο» του Ευριπίδη και τους «Επτά επί Θήβας» του Αισχύλου.

Το 1963 κυκλοφόρησε, σε δισκάκια των 45 στροφών, η πρώτη δισκογραφική δουλειά του συνθέτη με τραγούδια σε στίχους του ποιητή Νικηφόρου Βρεττάκου (Φέρτε τη θάλασσα), τουΜάνου Ελευθερίου (Το σπίτι γέμισε με λύπη) κ.ά. Στις 20 Ιουνίου τις ίδιας χρονιάς στο θέατρο "Παρκ" της Λεωφόρου Αλεξάνδρας στην Αθήνα, κάνει πρεμιέρα η «Μαγική πόλις». Ήταν η περίφημη μουσικοθεατρική παράσταση του Μάνου Χατζιδάκι και του Μίκη Θεοδωράκη όπου ο Λεοντής με τον Μάνο Λοΐζο συμμετείχαν με τα πρώτα τους τραγούδια διευθύνοντάς τα στοιντερμέτζο, μεταξύ των δυο μερών της παράστασης.

Το 1964 ηχογραφήθηκε η Καταχνιά, ο πρώτος μεγάλος δίσκος του Λεοντή. Οι στίχοι ήταν του Κώστα Βίρβου και τα κείμενα του Νικηφόρου Βρεττάκου. Τα τραγούδια ερμήνευσαν οΣτέλιος Καζαντζίδης και η Μαρινέλλα. Ο δίσκος κυκλοφόρησε τον Μάιο του 1965.

Από το 1973 μέχρι το 1982 συνεργάστηκε με τον Κάρολο Κουν, ενώ με το Θέατρο Τέχνης η συνεργασία του συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Από το 1972, η μουσική του Χρήστου Λεοντή ακούγεται σε όλα σχεδόν τα φεστιβάλ της Ελλάδας, με κυριότερα το φεστιβάλ της Επιδαύρου και το φεστιβάλ των Αθηνών.

Από τις 16 Απριλίου του 2007 και με ομόφωνη απόφαση της Γενικής Συνέλευσης, είναι Επίτιμος Πρόεδρος της Ένωσης Μουσικοσυνθετών – Στιχουργών Ελλάδος (ΕΜΣΕ)

Μουσικό έργο

Θέατρο

Αρχαίο Δράμα

ΙΠΠΟΛΥΤΟΣ του Ευριπίδη (1962)
ΕΠΤΑ ΕΠΙ ΘΗΒΑΣ του Αισχύλου (1962)
ΕΛΕΝΗ του Ευριπίδη (1966)
ΗΛΕΚΤΡΑ του Σοφοκλή (1967 και 1972)
ΣΦΗΚΕΣ του Αριστοφάνη (1970)
ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ ΕΝ ΤΑΥΡΟΙΣ του Ευριπίδη (1972)
ΒΑΚΧΕΣ του Ευριπίδη (1973)
ΗΛΕΚΤΡΑ του Ευριπίδη (1974)
ΑΧΑΡΝΗΣ του Αριστοφάνη (1976)
ΕΙΡΗΝΗ του Αριστοφάνη (1977)
ΒΑΚΧΕΣ του Ευριπίδη (1977)
ΤΡΩΑΔΙΤΙΣΣΕΣ του Ευριπίδη (1980)
DER FRIEDEN (ΕΙΡΗΝΗ) του Αριστοφάνη (1985)
ΠΕΡΣΕΣ του Αισχύλου (1987)
ΕΚΚΛΗΣΙΑΖΟΥΣΕΣ του Αριστοφάνη (1988)
ΑΝΤΙΓΟΝΗ του Σοφοκλή (1988)
ΒΑΚΧΕΣ του Ευριπίδη (1990)
ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ ΕΝ ΑΥΛΙΔΙ του Ευριπίδη (1990)
ΙΠΠΗΣ του Αριστοφάνη (1991)
ΣΦΗΚΕΣ του Αριστοφάνη (1992)
ΕΚΑΒΗ του Ευριπίδη (1994)
ΠΛΟΥΤΟΣ του Αριστοφάνη (1994)
ΜΗΔΕΙΑ του Ευριπίδη (1995)
ΑΛΚΗΣΤΙΣ του Ευριπίδη (1996)
ΠΛΟΥΤΟΣ του Αριστοφάνη (1997)
ΣΦΗΚΕΣ του Αριστοφάνη (2003)
ΛΥΣΙΣΤΡΑΤΗ του Αριστοφάνη (2004)
ΠΛΟΥΤΟΣ του Αριστοφάνη (2010)

Κλασικό και σύγχρονο θέατρο

Ο Χρήστος Λεοντής συνολικά έγραψε μουσική για περισσότερες από 70 παραστάσεις του κλασικού και σύγχρονου, ελληνικού και ξένου δραματολογίου:

• «Φασουλήδες του Κατσιπόρα» (Λόρκα, 1974)
• «Προστάτες» (Μήτσου Ευθυμιάδη, 1974)
• «Η Ισαβέλλα, τρεις καραβέλες κι ένας παραμυθάς» (Ντάριο Φο, 1975)
• «Ματζουράνα στο κατώφλι, γάιδαρος στα κεραμίδια» (Γιώργος Αρμένης, 1980), κ.ά
• 
  
• 
  

Κινηματογράφος - Τηλεόραση

Ο Χρήστος Λεοντής έγραψε μουσική για 24 κινηματογραφικές ταινίες και 3 σειρές για την τηλεόραση. Κάποιες από αυτές είναι:

Κάλλιο πέντε και στο χέρι (1965)
Τώρα που φεύγω απ’ τη ζωή (1966)
Με τη λάμψη στα μάτια (1966)
Ο τάφος των εραστών 1968
Η δίκη των δικαστών (1974)
Κραυγή στον άνεμο (1979)
Γυναίκες στα όπλα (1979)
Πολίτες β’ κατηγορίας (1981)
Δελφινάκια του Αμβρακικού (1993)

Επίσης έχει συνθέσει το γνωστό μουσικό σήμα της εκπομπής "Αθλητική Κυριακή".

Δισκογραφία

• Καταχνιά (1964 ΜΙΝΟS). Στίχοι: Κώστας Βίρβος. Αφηγητής: Δημήτρης Μυράτ. Τραγουδούν: Στέλιος Καζαντζίδης, Μαρινέλλα, Χορωδία Κορίνθου
• Ανάσταση ονείρων (1966 ΜΙΝΟS). Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος. Τραγουδούν: Μπ. Τσετίνης, Λίτσα Διαμάντη, Μαρινέλλα, Βαγγέλης Περπινιάδης, Ρία Νόρμα
• Δώδεκα παρά πέντε (1971 Philips). Στίχοι: Σώτια Τσώτου, Γιάννης Νεγρεπόντης, Τ. Μηχαηλίδης, Παναγιώτης Γλυκοφρύδης. Τραγουδούν: Μαρινέλλα, Βούλα Σαββίδη, Γιώργος Φωτόπουλος
• Αχ...έρωτα (1974 ΕΜΙ). Ποίηση Φρεντερίκο Γκαρθία Λόρκα, σε ελεύθερη απόδοση Λ. Παπαδόπουλου. Τραγουδούν: Μανώλης Μητσιάς, Τάνια Τσανακλίδου
• Παραστάσεις(1975 Columbia). Στίχοι: Μ. Ευθυμιάδης, Ντάριο Φο (μετάφραση Κ. Σκαλιώρα), Πάμπλο Νερούντα (μετάφραση Δ. Στρατηγοπούλου), Διονύσιος Σολωμός, Γιάννης Μακρυγιάννης (από τα Απομνημονεύματα), Μάνος Ελευθερίου. Τραγουδούν: Μανώλης Μητσιάς, Τάνια Τσανακλίδου, Νίκος Ξυλούρης, Γ. Μεράντζας)
• Καπνισμένο τσουκάλι (1975 Columbia). Ποίηση Γιάννη Ρίτσου. Αφηγητής: Γιάννης Ρίτσος. Η ζωγραφιά του εξωφύλλου είναι του Γιάννη Ρίτσου. Τραγουδούν Νίκος Ξυλούρης, Τάνια Τσανακλίδου, Β. Μπαρνής
• Μαντζουράνα στο κατώφλι (1980 Phillips). Στίχοι: Γιώργος Αρμένης. Τραγουδούν: Γιώργος Μεράντζας, Σοφία Βόσσου, Γιώργος Μπαγιώκης
• Πυγολαμπίδες (1994 LYRA). Στίχοι: Θεόφιλος Βερύκιος. Τραγουδούν: Λυδία Κονιόρδου, Γιώργος Μπαγιώκης, Χρήστος Λεοντής, Νένα Βενετσάνου
• Καντάτα Ελευθερίας (Βουλή των Ελλήνων, Αθήνα 1999, Χρήστος Λεοντής). Στίχοι: Ρήγας Φεραίος, Διονύσιος Σολωμός, Γιάννης Μακρυγιάννης. Τραγουδούν: Νένα Βενετσάνου, Ουρανία Μπασλή, Χρήστος Λεοντής, Χρήστος Τσάγκας, Χρήστος, Χορωδία
• Μήτηρ Θεού (Ιερά Μονή Κουτλουμουσίου Αγίου Όρους 2001). Θρησκευτικοί ύμνοι καθώς και ποίηση από Κωστή Παλαμά, Άγγελο Σικελιανό, Ζωή Καρέλλη
  . Τραγουδούν: Νένα Βενετσάνου, Μανώλης Λιδάκης, Χριστιάνα Μαντζουράνη, Αρης Λεμπεσόπουλος, μοναχοί Ιεράς Μονής
• Έρωτας Αρχάγγελος (2007 Μετρονόμος). Στίχοι: Δημήτρης Λέντζος. Τραγουδούν: Νίκος Δημητράτος, Δημήτρης Μητροπάνος, Παντελής Θαλασσινός, Μαρία Σουλτάτου), Δώρος Δημοσθένους, Ιωάννα Φόρτη
• Χελιδών ηδομένη... (2010 Μετρονόμος). Επιλογή από κωμωδίες του Αριστοφάνη.
• Πρωινό άστρο (2011 Μετρονόμος). O Χρήστος Λεοντής μελοποιεί το ‘’Πρωινό άστρο’’ του Γιάννη Ρίτσου που γράφτηκε το 1955 και είναι αφιερωμένο από τον ποιητή στην κόρη του Έρη. Ερμηνεύει ο Παντελής Θεοχαρίδης. Απαγγέλλει η ηθοποιός Ουρανία Μπασλή.

La terra e il mare della Grecia, suite (1948)- ΣΚΑΛΚΩΤΑΣ

ΚΛΕΦΤΙΚΟΣ ΧΟΡΟΣ-ΣΚΑΛΚΩΤΑΣ

Η ΘΑΛΑΣΣΑ- ΣΚΑΛΚΩΤΑΣ

ΝΙΚΟΣ ΣΚΑΛΚΩΤΑΣ-ΕΛΛΗΝΕΣ ΜΟΥΣΙΚΟΣΥΝΘΕΤΕΣ

Ο Νίκος Σκαλκώτας (Χαλκίδα 8 Μαρτίου 1904, Αθήνα 19 Σεπτεμβρίου 1949 ) ήταν συνθέτης του 20ού αιώνα. Ήταν μέλος της Δεύτερης Βιεννέζικης Σχολής και είχε επιρροές τόσο από την κλασική μουσική όσο και από την Ελληνική παραδοσιακή μουσική.

Γεννήθηκε σ’ ένα έντονα μουσικό περιβάλλον. O προπάππος του, Αλέξανδρος Σκαλκώτας ήταν γνωστός τραγουδιστής, βιολιστής και συνθέτης δημοτικής μουσικής. Ο πατέρας του, Αλέκος Σκαλκώτας, ήταν αυτοδίδακτος φλαουτίστας και ο πρώτος του δάσκαλος. Αργότερα ξεκίνησε τις σπουδές του με το θείο του Κώστα στη Χαλκίδα και συνέχισε στο Ωδείο Αθηνών όπου αποφοίτησε παίρνοντας το Πρώτο Χρυσό Βραβείο το 1920.

Αναμνηστική πλάκα στο σπίτι του στο Βερολίνο

Το 1921, έφυγε για σπουδές στο Βερολίνο έχοντας εξασφαλίσει σειρά υποτροφιών. Από το 1921 ως το 1933 έζησε στο Βερολίνο, όπου αρχικά πήρε μαθήματα βιολιού από τον Willy Hess. Το 1923 αποφάσισε να εγκαταλείψει την καριέρα του ως βιολονίστας και έγινε συνθέτης. Σπούδασε σύνθεση με τους Paul Kahn, Paul Juon, Κουρτ Βάιλ, Philipp Jarnach και Άρνολντ Σένμπεργκ. Το 1933, όταν ο Χίτλερανέβηκε στην εξουσία, ο Σκαλκώτας γύρισε στη Ελλάδα, όπου ζούσε παίζοντας σε διάφορες ορχήστρες. Ένας άλλος λόγος για τον οποίο μπορεί ο Σκαλκώτας να γύρισε στην Ελλάδα εκείνη την εποχή, είναι ότι η υποτροφία που χρηματοδοτούσε τις σπουδές του έληξε. Στην Αθήνα αναζήτησε άλλους τρόπους χρηματοδότησης, που θα μπορούσε να ήταν κάποια άλλη υποτροφία ή εργασία. 

Πάντως γρήγορα απογοητεύτηκε από την κατάσταση στη μουσική πραγματικότητα της Αθήνας της εποχής καθώς το κοινό, μη συνηθισμένο στις νέες μουσικές τεχνοτροπίες στις οποίες διδάχτηκε ο Σκαλκώτας, αποδοκίμασε πολλά από τα έργα του.

Τα πρώιμα έργα του Σκαλκώτα, τα περισσότερα από τα οποία έγραψε στο Βερολίνο και μερικά από αυτά στην Αθήνα, είναι χαμένα. Τα πρωιμότερα από τα έργα του που είναι διαθέσιμα σε μας σήμερα χρονολογούνται από το 1922-24 και είναι συνθέσεις για πιάνο καθώς και η ενορχήστρωση του έργου Κρητική Γιορτή του Δημήτρη Μητρόπουλου. 

Ανάμεσα στα τελευταία έργα που γράφτηκαν στο Βερολίνο είναι η σονάτα για σόλο βιολί, αρκετά έργα για πιάνο, μουσική δωματίου και μερικά συμφωνικά έργα. Κατά την περίοδο 1931-34 ο Σκαλκώτας δεν συνέθεσε τίποτα. Άρχισε να γράφει ξανά στην Αθήνα μέχρι το θάνατό του. Το έργο του περιλαμβάνει συμφωνικά έργα (Ελληνικοί χοροί, η συμφωνική εισαγωγή Η Επιστροφή του Οδυσσέα, το παραμυθόδραμα Η Κόρη και ο Θάνατος, η Κλασική Συμφωνία για πνευστά, μια Συμφωνιέτα και αρκετά κοντσέρτα), έργα μουσικής δωματίου, καθώς και φωνητικά έργα.

Ο Σκαλκώτας πέθανε απρόσμενα το 1949 στην Αθήνα, από μία κήλη που είχε παραμελήσει, οδηγήθηκε σε περισφιγμένη με μοιραία κατάληξη, αφήνοντας μερικά συμφωνικά έργα με ημιτελή ενορχήστρωση. Τα περισσότερα έργα του πρωτοπαρουσιάστηκαν μετά το θάνατό του. Εκτός από το καθαρά μουσικό του έργο, ο Σκαλκώτας συνέταξε ένα σημαντικό θεωρητικό έργο, αποτελούμενο από αρκετά μουσικά άρθρα, μια πραγματεία ενορχήστρωσης, μουσικές αναλύσεις κλπ. Ο Σκαλκώτας γρήγορα διαμόρφωσε το προσωπικό του στυλ μουσικής γραφής έτσι ώστε κάθε επιρροή από τους δασκάλους του σύντομα αφομοιώθηκε δημιουργικά σε ένα τρόπο σύνθεσης που είναι απολύτως προσωπικός και αναγνωρίσιμος. Τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότερες είναι οι προσπάθειες Ελλήνων και ξένων πανεπιστημιακών ερευνητών να αναλύσουν τη μουσική του γλώσσα. Επίσης, η δισκογραφική εταιρεία Bis έχει αναλάβει την ηχογράφηση όλων των έργων του.

Η μουσική του

Σύμφωνα με τον συνθέτη και μεγάλο μελετητή του έργου του Νίκου Σκαλκώτα, Γιάννη Α. Παπαϊωάννου, το μουσικό έργο και η ανάπτυξη του ύφους του Σκαλκώτα χωρίζονται σε τρείς περιόδους:

1η Περίοδος (1927-1938

Περιλαμβάνει και την εποχή που ο Σκαλκώτας βρισκόταν στη Γερμανία. Εκείνη τη περίοδο, κυριαρχεί στα έργα του αυστηρός δωδεκαφθογγισμός. Υπάρχουν βέβαια και εξαιρέσεις, όπως οι "36 Ελληνικοί Χοροί" που δημιουργήθηκαν εκείνη την περίοδο.
Χαρακτηριστικά έργα της 1ης Περίοδου:

• Οκτέτο (1931)
• Πιάνο Τρίο (1936)
• Συμφωνική Σουίτα Νο.1 (1929)
• 
  

2η Περίοδος (1938-1945)

Ο Σκαλκώτας δημιουργεί έργα μεγάλης διαρκείας και συλλογές συντομότερων έργων. Τα έργα εκείνης της εποχής είναι πιο επικά, με ηρωικώτερη διάθεση.
Χαρακτηριστικά έργα της 2ης Περιόδου:

• Κονσέρτο για Πιάνο και δέκα Πνευστά Όργανα (1939)
• Η Επιστροφή του Οδυσσέα (1942)
• 32 Κομμάτια για Πιάνο (1940)

3η Περίοδος (1946-1949)

Η τελευταία περίοδος πριν πεθάνει.Δημιουργεί έργα με δραματικότερη και σκυθρωπή διάθεση. Εκείνη τη περίοδο, εμφανίζονται και έργα εξ' ολοκλήρου τονικά και αρμονικά.

Χαρακτηριστικά έργα της 3ης Περίοδου:

• Η Θάλασσα (λαϊκό μπαλέτο) (1948-49)
• Ελληνικός Χορός σε Ντο Ελάσσονα (1949)
• Κονσερτίνο για Πιάνο (1948-49)

Γενικά, σε όλη τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του ο Σκαλκώτας παρέμεινε πιστός στα νεοκλασικά ιδανικά της "Νέας Αντικειμενικότητας" (Neue Sachlichkeit) και της "απόλυτης μουσικής" που διακηρύχθηκαν το 1925. Όπως ο Σένμπεργκ, καλλιέργησε επίμονα κλασικές φόρμες, αλλά ο κατάλογος των έργων του χωρίζεται σε έργα ατονικά και δωδεκαφθογγικά, και σετονικά έργα, ενώ και οι δύο κατηγορίες εκτείνονται χρονικά σε όλη τη συνθετική του καριέρα. Αυτή η φαινομενική ανομοιογένεια μπορεί να εντάθηκε από την αγάπη του για την ελληνική παραδοσιακή μουσική. Παρόλα αυτά, παρέμεινε σκεπτικιστής στις προσπάθειες των Ελλήνων συγχρόνων του να την ενσωματώσουν στο σύγχρονο συμφωνικό στυλ, και μόνο σε ένα μεγάλο έργο αντιπαρέθεσε και ανάμειξε το παραδοσιακό, το ατονικό και το δωδεκαφθογγικό στυλ: η προγραμματική μουσική στο παραμυθόδραμα του Χρήστου Ευελπίδη "Με του Μαγιού τα μάγια" ο Σκαλκώτας ήταν προφανώς απρόθυμος να αναπτύξει το είδος αυτό των δομικών και στυλιστικών τάσεων που θα είχε προδώσει τα ιδανικά του για ενοποίηση, τα οποία είχε κληρονομήσει από τον Σένμπεργκ. Έτσι μπορεί να ιδωθεί σαν ένας σύνδεσμος ανάμεσα στην Δεύτερη Σχολή της Βιέννης, τη σχολή του Μπουζόνι και του Στραβίνσκι. 

Ο Σκαλκώτας ήταν ικανός να συνδέει διαφορετικά και κατά κάποιο τρόπο αντιθετικά στοιχεία και να μη συμβιβάζεται, αλλά μάλλον να εμπλουτίζει τη δική του αυθεντικότητα, ποικιλία και δύναμη έκφρασης. Παρόλα αυτά η μουσική του είχε μόνο περιορισμένη επιρροή στις μεταπολεμικές τάσεις, ακόμα και στην Ελλάδα, πιθανόν εξ' αιτίας των χωρίς συμβιβασμούς απαιτήσεων του τόσο από τον ακροατή όσο και από τον εκτελεστή, και των φαινομενικά συντηρητικών δομικών και θεματικών του προτιμήσεων.

ΠΕΡΠΑΤΩ ΣΤΗ ΒΡΟΧΗ-YANNI

HARMONIA-YANNI

ARIA-YANNI

YANNI-ΕΛΛΗΝΕΣ ΜΟΥΣΙΚΟΣΥΝΘΕΤΕΣ

Ο Yanni (Γιάννης Χρυσομάλλης) είναι Έλληνας μουσικοσυνθέτης.

Ο Yanni είναι συνθέτης και αυτοδίδακτος πιανίστας και γεννήθηκε στις 14 Νοεμβρίου 1954 στη Καλαμάτα. Ήταν μέλος της ελληνικής εθνικής ομάδας κολύμβησης εφήβων και σε ηλικία μόλις 14 ετών, κατέρριψε το πανελλήνιο ρεκόρ κολύμβησης, στα 50 μέτρα ελεύθερο. 

Όταν ενηλικιώθηκε (1972) πήγε στην Νέα Υόρκη για να φοιτήσει στο τμήμα Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Μινεσότα ενώ παράλληλα έπαιζε πιάνο για τους Chameleon, γνωστή μπάντα Rock & Roll.

Το πρώτο του άλμπουμ έρχεται στα 1984 με τίτλο “Optimystique”, τα άλμπουμ "Dare To Dream" και το "My Time" προτάθηκαν για Bραβείο Grammy ενώ το άλπουμ Το "Reflections Of Passion" έγινε πολλές φορές πλατινένιος. Επίσης το 1989 η βρετανική αεροπορική εταιρείαBritish Airways χρησιμοποίησε την σύνθεση "Aria" του Yanni για τη διαφημιστική της καμπάνια.

Παρά το γεγονός ότι από τα μέσα της δεκαετίας του '80 πούλησε πάνω από 6 εκατομμύρια αντίτυπα, η καριέρα του εκτινάχθηκε ακόμα περισσότερο τον Μάρτιο του 1994 όταν και κυκλοφόρησε σε δίσκο αλλά και βίντεο η συναυλία - σταθμός που έδωσε για πρώτη φορά στην Ελλάδα στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού στις 25 Σεπτεμβρίου του 1993 με τον τίτλο «Yanni in Concert: Live Acropolis» παρουσία 2.000 χιλιάδων θεατών.

ΑΠΤΑΛΙΚΟ-ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΑΛΔΑΡΑΣ

Η ΣΜΥΡΝΗ-ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΑΛΔΑΡΑΣ

ΤΙ ΝΑ ΘΥΜΗΘΩ, ΤΙ ΝΑ ΞΕΧΑΣΩ-ΚΑΛΔΑΡΑΣ-ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΑΛΔΑΡΑΣ-ΕΛΛΗΝΕΣ ΜΟΥΣΙΚΟΣΥΝΘΕΤΕΣ

Ο Απόστολος Καλδάρας (ή Καρδάρας, που φερόταν ως πραγματικό επίθετο) εξελίχθηκε σε έναν από τους αξιολογότερους μουσικοσυνθέτες και στιχουργούς του ρεμπέτικου τραγουδιού.

Γεννήθηκε στα Τρίκαλα της Θεσσαλίας στις 7 Απριλίου 1922. Τέλειωσε το Γυμνάσιο και ασχολήθηκε στην αρχή ερασιτεχνικά με το μπουζούκι. Στη διάρκεια όμως της Κατοχής ασχολήθηκε επαγγελματικά με αυτό το μουσικό όργανο και βεβαίως με τη μουσική που αυτό εκπροσωπούσε. Αμέσως μετά την κατοχή ξεκίνησε της ηχογραφήσεις, το 1946.

 Το τραγούδι το οποίο και τον ανέδειξε και τον κατέταξε στους μεγαλύτερους μουσικοσυνθέτες και στιχουργούς του είδους αυτού ήταν το "Νύχτωσε χωρίς φεγγάρι"  Συνεργάστηκε με πολλά σπουδαία ονόματα της εποχής όπως τον Βαγγέλη Περπινιάδη, τον Στράτο Διονυσίου, τον Μιχάλλη Μενιδιάτη κ.α.

Ο Απόστολος Καλδάρας πέθανε στις 8 Απριλίου 1990

ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΑ

§                     1969 - Εβίβα ρεμπέτες

§                     1971 - Ο Γιώργος Νταλάρας τραγουδά Απόστολο Καλδάρα

§                     1971 - Σήμερον

§                     1972 - Μικρά Ασία

§                     1973 - Βυζαντινός εσπερινός

§                     1974 - Για ρεμπέτες και για φίλους

§                     1974 - Ροβινσώνες

§                     1975 - Σκόρπια φύλλα

§                     1976 - Τα σήμαντρα

§                     1977 - Τελευταία νύχτα

§                     1978 - Τα ορθόδοξα

§                     1979 - Δέκα χρόνια τραγούδι

§                     1980 - 30 Χρόνια Καλδάρας

§                     1983 - 30 Χρόνια Καλδάρας Νο2

§                     1983 - Τα παράπονα μου

§                     1984 - Όταν μιλούν τα τέλια

§                     1984 - Οι μεγάλοι του ρεμπέτικου Νο15

§                     1990 - Αφιέρωμα στον Απόστολο Καλδάρα

§                     1990 - Νύχτωσε χωρίς φεγγάρι

§                     1990 - Τα κλασσικά του Απόστολου Καλδάρα

§                     1991 - Στον Απόστολο με αγάπη