Σελίδες

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ιστορία Γ΄. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ιστορία Γ΄. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 6 Σεπτεμβρίου 2013

Χρονογραμμή της Ελληνικής Ιστορίας

Χρήσιμο (ελπίζω) βοήθημα για το μάθημα της Ιστορίας:
προτείνεται έγχρωμη εκτύπωση σε χαρτόνι και πλαστικοποίηση.

Η γραμμή σχεδιάστηκε ώστε τα χρώματά της να είναι συνεχόμενα και να δημιουργούν ένα ενιαίο σύνολο, καθώς όμως δεν είναι εύκολο να χωρέσουν 18 χαρτιά Α4 στη σειρά, σε έναν τοίχο τάξης και σε ύψος που να μπορούν τα παιδιά να τα διαβάζουν άνετα, τα αξιοποιείτε κατά το δοκούν!

Προτάσεις για νέες χρήσεις (π.χ. δημιουργία τράπουλας για παιχνίδι μνήμης) και τυχόν επισημάνσεις λαθών, ευπρόσδεκτες (δυστυχώς ο σκληρός δίσκος με τους πίνακες μετά την Τουρκοκρατία κάηκε και έτσι οι διορθώσεις θα είναι δύσκολες).


















Δευτέρα 29 Νοεμβρίου 2010

Πυγχμαχία

Η πυγμαχία θεωρείται ένα από τα παλαιότερα αγωνίσματα. Ήταν διαδομένο τη μινωική και την μυκηναϊκή εποχή. Η πυγμή αναφέρεται από τον Όμηρο ως ένα από τα αγωνίσματα που πραγματοποιήθηκαν προς τιμή του Πατρόκλου. Η μυθολογία αναφέρει ότι το άθλημα αποτελεί εφεύρεση του Απόλλωνα που ήταν και ο προστάτης του αθλήματος. Το αγώνισμα εμφανίστηκε στην Ολυμπία στην 23η Ολυμπιάδα (688 π.Χ.).
Δεν οριζόταν ο χρόνος που θα διαρκούσε ο αγώνας. Αυτός τελείωνε όταν ένας από τους αθλητές έπεφτε αναίσθητος ή παραδεχόταν την ήττα του. Οι αντίπαλοι καθορίζονταν με κλήρο. Αρχικά οι αντίπαλοι φορούσαν τους ιμάντες στα χέρια. Οι ιμάντες ήταν λουρίδες από δέρμα βοδιού. Εσωτερικά των λουρίδων τοποθετούνταν μαλλί. Αργότερα (4ος αι. π.Χ.) φορούσαν ένα είδος πυγμαχικού γαντιού.





Οι Πυγμάχοι (τοιχογραφία)


¨Οι Πυγμάχοι" είναι τοιχογραφία, φτιαγμένη με την τεχνική της νωπογραφίας. Βρισκόταν σε τοίχο δωματίου ενός κτιρίου στον προϊστορικό οικισμό του Ακρωτηρίου της Θήρας.  Έχει ύψος 2,75 μέτρα και πλάτος 0,94 μέτρα.
Οι Πυγμάχοι βρίσκονται σήμερα στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο.   Δύο μικρά παιδιά, πιθανώς μεταξύ 6 και 8 ετών, πυγμαχούν. Τα παιδιά φέρουν μόνο περίζωμα. Τα σώματα αποδίδονται με κόκκινο χρώμα. Το δεξιό παιδί φαίνεται να είναι μικρότερο του άλλου. Το αριστερό παιδί είναι στολισμένο με περιδέραιο, περιβραχιόνιo με πολύτιμες πέτρες κυανού χρώματος, περισφύριο και φοράει χρυσό σκουλαρίκι. Στο δεξί τους χέρι φορούν χειρόκτια (γάντια πυγμαχίας) και έχουν ξυρισμένο κεφάλι εκτός από δύο μεγάλους πλοκάμους που κρέμονται στο πίσω μέρος και δύο μικρότερους ψηλά, πάνω από το μέτωπο.
Η διαφορά στον στολισμό των δύο παιδιών έχει ερμηνευθεί ως ένδειξη διαφορετικής κοινωνικής θέσης, αν και έχει διατυπωθεί η άποψη ότι το αριστερό παιδί είναι θηλυκού γένους.
Το φόντο της τοιχογραφίας είναι άσπρο και κόκκινο, πιθανότατα αποδίδοντας την γη και τον ουρανό.

Κυριακή 21 Νοεμβρίου 2010

Ταυροκαθάψια

Τα ταυροκαθάψια ήταν άθλημα της μινωικής εποχής, στο οποίο ο αθλητής εκτελούσε άλματα πάνω από τον ταύρο. Έχουν βρεθεί αρκετές παραστάσεις και στην Κρήτη (τοιχογραφίες, αγαλματίδιο, σφραγίδες) αλλά και σε άλλα μέρη της Ελλάδας (Πύλος,Τίρυνθα) και στη Μικρά Ασία (Σμύρνη).



Η γιορτή ήταν αφιερωμένη στο θεό Ποσειδώνα. Το άθλημα, αντίθετα με την ταυρομαχία, δεν απαιτούσε το φόνο των ταύρων. Ο σκοπός του ήταν να αναδείξει την τόλμη και την ευλυγισία των αθλητών. Τέσσερις άνδρες και γυναίκες κρατούσαν ξύλινα ρόπαλα και, τριγυρίζοντας τον ταύρο, ένας από αυτούς προσπαθούσε να ανέβει στη ράχη του ζώου και κρατώντας τα κέρατα του εκτελούσε διάφορες ακροβατικές ασκήσεις.



Σύγχρονες παρόμοιες πρακτικές
Στη νότια Γαλλία τελούνται άλματα με ταύρους, με το όνομα Course Landaise, στην πόλη Mont de Marsan στη Gascogne.




Στην Ισπανία, οι Recortadores παίζουν με τον ταύρο, προσπαθώντας να τους αποφύγουν και να πηδήξουν από πάνω τους.









Σίμος

Παναγιώτης

Ταυροκαθάψια (τοιχογραφία)

Η τοιχογραφία των ταυροκαθαψίων (17ος-15ος αι. π.Χ.)  βρέθηκε σε τοίχο του ανακτόρου της Κνωσού και βρίσκεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου. Είναι ζωγραφική σε γυψοκονία (στόκο). Το ύψος της εικόνας τα 78,2 εκ. Το θέμα του έργου είναι σκηνή ταυροπαιδιάς, στην οποία παίρνουν μέρος άνδρες και γυναίκες.  
Φιγούρα που εκτελεί ταυροκαθάψια, Παλάτι της Κνωσού, Κρήτη
Στο κέντρο της τοιχογραφίας υπάρχει η μορφή του ταύρου. Έχει χρώμα ρόδινο και καστανό. Ο ταύρος περιβάλλεται από δύο γυναίκες, μία στηριγμένη στα κέρατά του, μία πίσω του και έναν άνδρα σε ακροβατική κίνηση στην πλάτη του. 
Σφραγιστικό δαχτυλίδι, Αρχάνες
Ξεχωρίζουμε τον άνδρα από τις γυναίκες από τα χρώματα που χρησιμοποιούνται για αυτούς. Για τους άνδρες χρησιμοποιείται η κόκκινη ώχρα, ενώ για τις γυναίκες το λευκό. 

Πέμπτη 18 Νοεμβρίου 2010

Ωκεανός (μυθολογία)

Τίτανας θεός τους Ελληνικού Πανθέου. Σύμφωνα με την αρχαία ελληνική μυθολογία, έτσι ονομαζόταν ο μεγάλος ποταμός, που πίστευαν ότι έζωνε κυκλικά τη Γη και με τα νερά του γέμιζε τα ποτάμια, τις πηγές, τις θάλασσες και τις λίμνες.
Άγαλμα του Ωκεανού στη Ρώμη
Ο Ησίοδος στη "Θεογονία" του υποστηρίζει ότι ήταν γιος της Γαίας και του Ουρανού και αδερφός της Τηθύας, την οποία παντρεύτηκε και από την οποία απέκτησε τρεις χιλιάδες γιους, "τα βουερά ποτάμια", και τρεις χιλιάδες κόρες, τις Ωκεανίδες, οι οποίες κατοικούσαν στα βάθη των θαλασσών. Λατρευόταν ως θεός. Στην τέχνη, ιδίως κατά τους Αλεξανδρινούς χρόνους, παριστάνεται ως γέρος με κέρατα ταύρου.
Ο Ωκεανός (στα δεξιά), ο Νηρέας, η Δωρίς και οι άλλοι θεοί μάχονται τους Γίγαντες