Σελίδες

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΡΘΡΑ ΓΙΑ ΓΟΝΕΙΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΡΘΡΑ ΓΙΑ ΓΟΝΕΙΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 23 Ιανουαρίου 2015

Τι σημαίνει'Ευέλικτη ζώνη"-σχέση με το ΔΕΠΠΣ ΚΑΙ ΑΠΣ

"Ευέλικτη ζώνη" μια καινοτομία που ισχύει στα Ελληνικά Σχολεία πάνω από μια δεκαετία ..Έχουν ειπωθεί πολλά για αυτή αλλά οι γνώσεις ειδικά των γονέων σχετικά με την αναγκαιότητά της τη σπουδαιότητά της στη σχολική και διδακτική πράξη και το τι εξυπηρετεί  μέσα στο ωρολόγιο πρόγραμμα   ,είναι σχεδόν μηδαμινή.
Ας προσπαθήσω λοιπόν .προς ενημέρωση κυρίως των γονέων  αλλά και των νέων συναδέλφων ,να εξηγήσω με όσο πιο απλά λόγια μπορώ τι σημαίνει ευέλικτη ζώνη.
Θα χρησιμοποιήσω  τα λόγια του καθηγητή Σταματη Αλαχιώτη (τ.προέδρου του Παιδαγωγικού ινστιτούτου) για να δώσω το γενικό πλαίσιο στο οποίο εντάσσεται.

 "Το Διαθεματικό Ενιαίο Πλαίσιο Προγραμμάτων Σπουδών (ΔΕΠΠΣ) στοχεύει τόσο στην καλύτερη και ισόρροπη κατανομή της διδακτέας ύλης ανά τάξη, όσο και στην εφικτή διαθεματική προσέγγιση της γνώσης.
Μέσα στα πλαίσια διαμόρφωσης του ΔΕΠΠΣ εντάσσεται και η “ευέλικτη ζώνη διαθεματικών και δημιουργικών δραστηριοτήτων” για το Δημοτικό και η “ζώνη καινοτόμων δράσεων” για το Γυμνάσιο (ανάλογες και σχετικές δραστηριότητες προβλέπονται και για τη λειτουργία του Νηπιαγωγείου). Η καινοτομία αυτή βασίζεται στην αναμόρφωση του σχολικού χρόνου και στην καλλιέργεια πρωτοβουλιακής, συνεργατικής και διαθεματικής προσέγγισης της μάθησης αλλά και ανάπτυξης της κριτικής σκέψης, της συλλογικής προσπάθειας και της βιωματικής δράσης του μαθητή μέσα από ανάλογες δραστηριότητες και σχέδια εργασίας (projecτ)"

Η ευέλικτη ζώνη μέσα από τα γραφόμενα του κ.Αλαχιώτη καταλαβαίνουμε πως  δεν είναι ξεκομμένη από το υπόλοιπο πρόγραμμα και ούτε απλά "υπάρχει" στη σχολική πραγματικότητα σαν προαιρετική ..Εντάσσεται μέσα στο σχολικό πρόγραμμα,συμμετέχουν υποχρεωτικά όλα τα παιδιά  όπως γίνεται και στα άλλα μαθήματα και φυσικά δεν είναι ώρες που μπορούν να διατεθούν για την "κάλυψη"ύλης άλλων μαθημάτων.Αντίθετα , το θέμα της ευέλικτης που έχει επιλεγεί από τον εκπαιδευτικό μπορεί να διαχυθεί μέσα στις ώρες των υπόλοιπων μαθημάτων .Πχ μια έρευνα που έχουν διεξάγει οι μαθητές για μια  εργασία που έχουν αναλάβει σαν τάξη μπορεί να γίνει το εργαλείο διδασκαλίας της ύλης του βιβλίου των μαθηματικών που αναφέρεται στη στατιστική χωρίς να χρησιμοποιηθούν τα παραδείγματα του βιβλίου  ή  η δημιουργία διαλόγων για  μια θεατρική παράσταση να γίνουν μέσο διδασκαλίας του τρόπου δόμησης ενός διαλόγου.Εξάλλου εκείνο που ενδιαφέρει τον δάσκαλο και κάθε δάσκαλο είναι στο τέλος της σχολικής χρονιάς ο κάθε μαθητής ή μαθήτρια να χει κατακτήσει τους μαθησιακούς στόχους που το ΔΕΠΠΣ  ΚΑΙ ΑΠΣ αναγράφουν.Και αυτό είναι το ζητούμενο. 
Σχετικά με αυτό θα αναφέρω και το εξής ως μια παρένθεση .ΕΚΦΡΆΖΟΝΤΑΙ  παράπονα  συνήθως από  γονείς στους εκπαιδευτικούς ή στους Διευθυντές και στους Σχολικούς Συμβούλους πολλές φορές,  ότι δεν γίνεται  το μάθημα που αναγράφεται στο πρόγραμμα και τα παιδιά ασχολούνται  με το θέμα της ευέλικτης κάνοντας  στην τάξη δραστηριότητες που δεν έχουν καμιά σχέση με το βιβλίο πχ των μαθηματικών και αυτό το στηρίζουν με το επιχείρημα ότι δεν βλέπουν στο βιβλίο των παιδιών τους λυμένες ασκήσεις .Ναι από τη μεριά τους έτσι το βλέπουν καθώς είχαν μάθει σε ένα άλλο σύστημα χρήσης των βιβλίων όταν πήγαιναν σχολείο και έτσι φυσικό και επόμενο έιναι να μην  ελέγχουν αν ο δάσκαλος έχει καλύψει τη γνώση που έπρεπε να διδαχθούν οι μαθητές με κάποια δραστηριότητα που πηγάζει από το πρόγραμμα της ευέλικτης ή πως έχει συνδυαστεί η διδασκαλία της  μέσα από κάποιο άλλο μάθημα που ενδεικνυόταν για αυτό...Θα πω λοιπόν στους γονείς για άλλη μια φορά πως  τα πράγματα έχουν ΑΛΛΑΞΕΙ από τότε που πηγαίναμε εμείς σχολείο και είναι φυσικό να μην το ξέρουν καθώς απέχουν χρόνια από τα θρανία  και έτσι δεν μπορούν να προσαρμοστούν στα νέα δεδομένα ..Το σειριακό κλειστό μάθημα που δεν επέτρεπε καμια παρέμβαση και το σχολικό εγχειρίδιο που ήταν το μοναδικό  μέσο κατάκτησης της ύλης ΚΑΙ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗΣ ΤΗΣ ΓΝΩΣΗΣ, δεν υπάρχει πια .Ο δάσκαλος μπορεί να χρησιμοποιεί και το βιβλίο και όποιο άλλο εκπαιδευτικό εργαλείο μπορεί και έχει στη διάθεσή του για να διδάξει τα παιδιά.. Και εργαλείο μπορεί να είναι κάθε μέθοδος και κάθε υλικό  που εξυπηρετεί το στόχο του.

Στην ευέλικτη ζώνη όπως ανέφερα   εκπονούνται προγράμματα.Ο κάθε δάσκαλος είναι υποχρεωμένος να υποβάλλει το πρόγραμμά του στο σχολείο του πρώτα από όλα  ώστε να έχει γνώση ο διευθυντής και ο Σύλλογος διδασκόντων .Τα προγράμματα εγκρίνονται απο το Σύλλογο και υπογράφεται πρακτικό.Αυτό είναι το πρώτο στάδιο.Στο δεύτερο στάδιο ο εκπαιδευτικός΄έχει να επιλέξει 2 δρόμους.Ή να υποβάλλει μόνο  στο Σ.Σύμβουλο το θέμα με το οποίο θα ασχοληθεί στην ευέλικτη και το οποίο μπορεί να μην είναι ίδιο όλη τη χρονιά αλλά και να αλλάζει μέσα στο μήνα και  περιλαμβάνει τους στόχους και τα διδακτικά εργαλεία )ή όσοι επιθυμούν να  εκπονήσουν  Καινοτόμα Προγράμματα ή δράσεις  (υπάρχουν 3 ειδών προγράμματα στα οποία υπάγεται η εργασία -θέμα και αυτά είναι Περιβαλλοντικής Αγωγής,Αγωγής Υγείας και Πολιτιστικά)   υποβάλλουν σε μια φόρμα το πρόγραμμα που στις μεγάλες τάξεις αποφασίζεται σε συνεργασία με τους μαθητές (  η φόρμα υποβολής περιλαμβάνει την τάξη ή τις τάξεις που θα συνεργαστούν,τους παιδαγωγικούς στόχους,τυχόν συνεργασίες με συλλόγους Δήμο κλπ  που πιθανόν θα στηρίξουν τη δράση καθώς και τις δραστηριότητες που θα γίνουν)  στην Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης  του Νομού και στον  Υπεύθυνο Σχολικών προγραμμάτων και και δραστηριοτήτων .Τα προγράμματα εγκρίνονται ,ή μπορούν ακόμα και να απορριφθούν , από  επιτροπή που συγκαλείται  για να δει κατά πόσο εξυπηρετεί το πρόγραμμα τις ανάγκες των μαθητών και να ελέγξει όσα προανέφερα. Μετά την έγκριση ο δάσκαλος ,αν του ζητηθεί, υποβάλλει το θέμα του προγράμματός του στο Σχολικό Σύμβουλο ώστε να έχει και αυτός γνώση ως προς το τι υλοποιείται στην τάξη  . Και στις δύο περιπτώσεις υποβολής σχεδίου που προανέφερα,  ο εκπαιδευτικός έχει τη συνεργασία είτε του Σχολικού Συμβούλου είτε του Υπεύθυνου Σχολικών Δραστηριοτήτων  για την σωστή υλοποίηση του προγράμματός του..


Η ευέλικτη ζώνη λοιπόν δεν είναι απλά ένα δίωρο χαλαρό για το δάσκαλο.Είναι ίσως γνώση που την αποκτούν τα παιδιά αβίαστα μέσα από δραστηριότητες αλλά δεν είναι για το δάσκαλο. Κάθε τι που κάνει ,κάθε δραστηριότητα,κάθε εργασία που  γίνεται μέσα στην τάξη ,κάθε μέθοδος που χρησιμοποιείται , γίνονται βάση σχεδίου και προγραμματισμού και συμμετέχουν όλα τα παιδιά σε αυτό.Απαιτεί μεγάλη προετοιμασία από τον εκπαιδευτικό ,γνώση της διδακτέας ύλης που θα εξυπηρετήσει ή θα εξυπηρετηθεί με το πρόγραμμα..Είναι  ώρα αβίαστης κατάκτησης γνώσης,προώθησης συνεργατικότητας ανάπτυξης δημιουργικότητας και  κριτικής σκέψης αλλά όλα αυτά εξυπηρετούν ένα στόχο.Την εκπαίδευση του μαθητή.

Μηρτσέκη Βασιλική


Τρίτη 29 Οκτωβρίου 2013

πάντα παρών!

Είμαι ο δάσκαλος του παιδιού σου.
Είμαι παρών για να το παραλάβω. Είμαι παρών κι όταν εσύ αργείς να ‘ρθεις γιατί κάτι σου έτυχε … ξέρω, είναι ανθρώπινο.
Είμαι παρών στην τάξη …με τα χίλια μάτια και τα δυο χιλιάδες αυτιά μου.
Είμαι παρών για να του πιάσω το χεράκι όταν ο γραμμούλες χορεύουν.
Είμαι παρών για να του μάθω το “τ-α τα”. Είμαι παρών για να του μάθω τι είναι “αλληλεγγύη”, “ευθύνη”.
Είμαι παρών όταν ρωτάει. Δεν έχω όλες τις απαντήσεις, μα του μαθαίνω πώς να τις αναζητά.
Είμαι παρών όταν ανοίγει η μύτη του, όταν ανεβάζει πυρετό, όταν του βγαίνει το δοντάκι.
Είμαι παρών όταν χρειάζεται βοήθεια και ενθάρρυνση.
Είμαι παρών όταν νιώθει στενοχωρημένο.
Είμαι παρών στην αυλή , στο διάδρομο, στις σκάλες,για να σιγουρευτώ ότι είναι ασφαλές.
Είμαι παρών για να προλάβω ή να διαχειριστώ τους καβγάδες.
Είμαι παρών για να φροντίσω το γρατζουνισμένο γόνατο, να δέσω τα λυμένα κορδόνια, να του θυμίσω να φορέσει ζακέτα ή καπέλο.
Είμαι παρών στα παρασκήνια, για να το καμαρώνω κι εγώ μαζί μ’ εσένα όταν παίζει θέατρο ή τραγουδά ή απαγγέλλει.
Είμαι παρών σ’ όλες τις διδακτικές επισκέψεις, όπου εσύ ίσως και να μην προλαβαίνεις να το πας: στο μουσείο, στη συναυλία, στη βιβλιοθήκη, στο θέατρο, στη φύση, στην εκκλησία.
Είμαι παρών για να αντιληφθώ αν κάποιο πεινάει,πονάει ή ...κάτι χειρότερο.
Είμαι παρών ...
Ξέρεις ότι είμαι παρών ...πάντα παρών!
Μην πιστέψεις κανέναν που θα σου πει το αντίθετο
.

Δευτέρα 16 Σεπτεμβρίου 2013

O σημερινός δάσκαλος..

Σήμερα θα κάνω μια ανάρτηση διαφορετική..Θα αναφερθώ στο τι πιστεύω και ποιος θεωρώ ότι είναι ο ρόλος του/της σημερινού/νής δασκάλου/ας στα σχολεία μας..'Ενα μικρό αφιέρωμα σε όλους εμάς που πολλές φορές και κάτω από αντίξοες συνθήκες εργασίας κάνουμε το καλύτερο για τους μαθητές μας..

Ο/η σημερινός/η δάσκαλος/α είναι πολύ διαφορετικός/ή από το δάσκαλο/α της παραδοσιακής διδασκαλίας.
Ο/η δάσκαλος/α των περασμένων δεκαετιών εστιαζόταν στην ύλη του βιβλίου,περιοριζόταν μόνο σε αυτή και προέτρεπε τα παιδιά να διαβάζουν μόνο εγκυκλοπαίδειες ή λογοτεχνικά βιβλία..Δεν άφηνε την αυτενέργεια του παιδιού να αναπτυχθεί..Οτιδήποτε προερχόταν από βιβλία ήταν αποδεκτό μα όποια άποψη προερχόταν από την προσωπική πλευρά ενός μαθητή όσο τεκμηριωμένη και αν ήταν δεν ήταν αποδεκτή και σε πολλές περιπτώσεις την αποδοκίμαζε ενώπιον των συμμαθητών/τριών του μαθητή/τριας.
Όποιος/α δεν ήταν καλός/ή στην "παπαγαλία"δεν έπαιρνε "΄Αριστα" ενώ τα μαθήματα ακολουθούσαν τα κεφάλαια που δίνονταν χωρίς απόκλιση..Όσο για συζητήσεις πάνω θέματα που δεν αφορούσαν την ύλη και δεν περιλαμβάνονταν ήταν αδιανόητο να γίνουν ..Το μάθημα ξεκινούσε με τον έλεγχο των μαθητών που σήκωνε ο/η δάσκαλος/α στον πίνακα και τελείωνε με τον ίδιο δάσκαλο/α να παραδίδει σχεδόν αυτούσια την ύλη του μαθήματος..Ευτυχώς αυτός ο/η δάσκαλος/α δεν υπάρχει πια..
Ο/η σημερινός εκπαιδευτικός "παίζει" στη τάξη।Συνηθίζει τους μαθητές του σε γενικεύσεις ,αφήνει περισσότερο χρόνο για λύση των αποριών των μαθητών/τριών του/της για ελεύθερη έκφραση των ιδεών και εποικοδομητικής κριτικής και γενικότερα προωθεί κάθε συζήτηση που πιστεύει ότι κεντρίζει το ενδιαφέρον των παιδιών.Ποτέ ο δάσκαλος δεν αποθαρρύνει τους μαθητες/τριές του αντίθετα τους δίνει την αφορμή να παίζουν με ιδέες και υλικά δημιουργώντας ένα κλίμα φιλικό από όπου λείπει η κοροϊδία και η επίκριση ,το ντρόπιασμα και η ειρωνεία.
Ποτέ δεν απορρίπτονται εργασίες που είναι προσωπικές δημιουργίες του κάθε παιδιού παρα μόνο κρίνονται ως προς τα εκφραστικά και νοηματικά λάθη..
Κινητήρια δύναμη της Δημιουργικότητας είναι το ΠΑΘΟΣ που εμπνέει ο/η δάσκαλος/α στους μαθητές του/της. Η κάθαρση και η αυτοεπιβεβαίωση άλλωστε του έργου του/της έρχεται όταν οι μαθητές φεύγουν από το ανιαρό και μονότονο επίπεδο μάθησης και ανεβαίνουν στο επίπεδο της δημιουργικής εργασίας ,εκεί που κυριαρχεί το στοιχείο της αυθεντικότητας. Ο/η δάσκαλος/α έπαψε πια να είναι προμηθευτής γνώσης αλλά καθοδηγεί τα παιδιά στο πως να ψάχνουν να ερευνούν να κρίνουν,να παίρνουν αποφάσεις ,να δημιουργούν..

Χαίρομαι που έχω την ευκαιρία να εργαστώ έτσι ..Που μπορώ να καθοδηγώ τους μαθητές μου να δημιουργούν μόνοι τους τη γνώση μέσα από δικές τους εργασίες και που μπορώ να είμαι εκεί απλά και μόνο σαν συνεργάτης και υποστηρικτικό μέλος της κάθε ομάδας..Χαίρομαι που τους ανοίγω τους ορίζοντές τους και εκείνα αξιοποιούν δημιουργικά ό,τι παίρνουν.ότι διδάσκονται ..Νιώθω υπέροχα που μπορώ να τα αφήσω να κρίνουν, να πουν την άποψή τους να διαφωνήσω μαζί τους και να διαφωνήσουν και εκείνα μαζί μου σε ένα κλίμα εμπιστοσύνης που για τα παιδιά μεταφράζεται στο ότι" ό,τι πω με λογικά επιχειρήματα δεν θα κριθεί αρνητικά ".Χαίρομαι που τα παιδιά μου με σπρώχνουν συνεχώς σε νέα μονοπάτια διδασκαλίας και αγωγής γιατί μπορώ να μαι εκεί και να τα βοηθήσω να προχωρήσουν και αυτά.....
Είναι πολύ σημαντικό για μένα να βλέπω τους μαθητές μου και τις μαθήτριές μου να δείχνουν έντονη περιέργεια για ό,τι συμβαίνει γύρω τους,να μου θέτουν πολλές και ποικίλες απορίες,να συγκρούονται -αν και δωδεκάχρονα παιδιά και αυτό είναι το εκπληκτικό- με την παραδοσιακή τάξη πραγμάτων και πολλές φορές να την αμφισβητούν,να προσπαθούν να επιλύσουν προβληματικές καταστάσεις χρησιμοποιώντας όχι μόνο το παιδικό τους μυαλό αλλά και δεδομένα που έχουν αποθηκευτεί στη μνήμη τους από όσα ακούν βλέπουν και έχουν επεξεργαστεί μόνα τους καταλήγοντας σε ένα συμπέρασμα.
Περιμένω τη στιγμή που θα μας πουν ότι μπορούμε να κάνουμε εμείς οι δάσκαλοι το μάθημά μας ελεύθερα κάνοντας όσο πιο πολλές δραστηριότητες μπορούμε εντός και εκτός σχολείου..
Ναι ονειρεύομαι ένα σχολείο με παιδιά ευαισθητοποιημένα απέναντι στο συνάνθρωπό τους και στον κόσμο του τα περιβάλλει ,με δράσεις που θα γίνονται ομαδικά από όλο το σχολείο με τη συμμετοχή των παιδιών ,που θα μοιράζονται αυτή τη γνώση και τα Project τους με άλλα σχολεία και την κοινωνία..Ένα σχολείο που ο δάσκαλος ναι μεν θα έχει συγκεκριμένους στόχους διδακτικούς και παιδαγωγικούς αλλά θα μπορεί να τους διδάξει μέσα από περισσότερες διαθεματικές εργασίες εμπλέκοντας περισσότερο το ενεργειακό δυναμικό της τάξης του και δεν θα έχει το άγχος του "να βγάλω την ύλη" αλλά η ύλη να βγαίνει μέσα από ξεκούραστη και εποικοδομητική μάθηση .Διδακτέα ύλη που θα προέρχεται είτε από τράπεζα θεμάτων είτε από άλλες πηγές..Σημαντική πηγή όμως θεματικής ενότητας θα είναι πάντα για μένα τα ίδια τα παιδιά..Τα παιδιά είναι πηγή έμπνευσης μέσα στην τάξη..Έχουν τόσα πολλά να πουν και τόσες απορίες που η κάθε μια μπορεί από μόνη της να γίνει μάθημα που θα περιλαμβάνει πολλά γνωστικά πεδία .

Θα κλείσω μέ κάτι που διάβασα πριν λίγο καιρό.."Δεν είμαι από τους δασκάλους που γνωρίσατε μέχρι τούδε.Θέλω να γίνω φίλος σας ,όχι τύραννος,να σας φανώ χρήσιμος και όχι να σας κάμω δειλούς και ταπεινούς.Να με σέβεστε και να με αγαπάτε και όχι να με φοβόσαστε και να με τρέμετε.Έως χθες ήμουν και γω μαθητής και δεν επιθυμώ να με μισήσετε όπως μίσησα εγώ πολλούς απο τους δασκάλους μου.Δεν θα απαιτώ να μαθαίνετε μεγάλα πράγματα τα οποία να μην αφήνουν καιρό να παίζετε όπως απαιτεί η ηλικία σας ,αλλά τα λίγα αυτά εννοώ και θέλω να τα μαθαίνετε καλά..Φρονώ ότι με το γλυκύ θα κάμωμεν καλύτερα την εργασία μας ενώ οι άλλοι νομίζουν καλύτερον το ξύλο και την ύβριν...".Κονδυλάκης

Παρασκευή 26 Ιουλίου 2013

Πού πήγε ο παππούς και η γιαγιά;

  Αυτή η ερώτηση δημιουργεί ένα συναισθηματικό μούδιασμα σε κάθε γονιό που καλείται να ανακοινώσει στο παιδί του το θάνατο ενός  ιδιαίτερα αγαπημένου προσώπου , όπως του παππού και της γιαγιάς καθώς ο γονιός βιώνει την απώλεια του πατέρα, της μητέρας, του πεθερού ή της πεθεράς του. 
   Είναι σημαντικό αυτή η ανακοίνωση να γίνει και από τους δυο γονείς. Ενημερώστε το παιδί σας ότι έχετε να του πείτε κάτι σημαντικό. Μη φοβηθείτε να χρησιμοποιήστε τη λέξη «πέθανε» καθώς περιγράφει απόλυτα το θάνατο και δεν υπάρχει ενδεχόμενο παρερμήνευσης που θα δημιουργούσαν οι λέξεις «έφυγε ή κοιμήθηκε».
  Ανάλογα με την ηλικία του παιδιού προσαρμόστε τα λόγια σας. Αν το παιδί σας είναι στην προσχολική ηλικία αρκεί να ακούσει ότι ο παππούς ή η γιαγιά πέθανε και πλέον δε θα τον ξαναδεί. Στη σχολική ηλικία ενδεχομένως το παιδί να εκφράσει περισσότερες απορίες. Προσπαθήστε να του μιλήσετε για τον κύκλο της ζωής και οι απαντήσεις σας να είναι σύντομες και απλές. Αν σε κάποια ερώτηση δεν είστε σε θέση να απαντήσετε μπορείτε απλά να πείτε ότι δεν γνωρίζετε. Ενδεχομένως τα παιδιά να επανέρχονται με τις ίδιες ερωτήσεις. Σε αυτή την περίπτωση δείξτε κατανόηση και υπομονή επαναλαμβάνοντας την ίδια απάντηση.
  Η παρουσία των παιδιών προσχολικής ηλικίας στην κηδεία δεν συνιστάται καθώς δημιουργεί σύγχυση, ενώ στα παιδιά σχολικής ηλικίας θα μπορούσε να βοηθήσει στην συνειδητοποίηση και αποδοχή της απώλειας. Ενημερώστε τα παιδιά για την διαδικασία της τελετής και σεβαστείτε την επιθυμία τους. Σε περίπτωση που επιθυμούν να παρεβρεθούν στην τελετή, φροντίστε να συνοδεύονται από άτομο που να έχει στενή σχέση με το παιδί και να είναι ψύχραιμο.
  Δώστε χρόνο στο παιδί να χειριστεί την απώλεια. Είναι απόλυτα φυσιολογικό τις πρώτες μέρες να παρατηρήσετε αλλαγή στη συμπεριφορά του.
  Καθώς κάθε παιδί είναι μοναδικό και βιώνει την απώλεια του παππού ή της γιαγιάς με δικό του τρόπο, μπορείτε να καλείτε στον τηλεφωνικό αριθμό  1056 που αντιστοιχεί στην «Εθνική Τηλεφωνική Γραμμή για Παιδιά σε κίνδυνο –SOS 1056» καθημερινά σε 24ωρη βάση προκειμένου να συμβουλευτείτε Ψυχολόγο.
Πηγή: Το χαμόγελο του παιδιού

Πέμπτη 4 Ιουλίου 2013

Ποιες βεβαιώσεις χορηγούν οι μονάδες υγείας του ΕΟΠΥΥ για σχολική χρήση

  Με εγκύκλιο το Υπουργείο Υγείας προσδιορίζει επακριβώς ποιες βεβαιώσεις εκδίδονται από τις μονάδες υγείας του ΕΟΠΥΥ για ενδοσχολική χρήση. Συγκεκριμένα: Βεβαιώσεις υγείας για εγγραφή στο σχολείο, για συμμετοχή στο μάθημα της Φυσικής Αγωγής, διενέργειας εμβολιασμών, βεβαιώσεις ασθενείας κλπ.
 Αναλυτικά η εγκύκλιος:
Σχετικά με τη χορήγηση ιατρικών γνωματεύσεων
Αναδημοσίευση από το 88ο Δ/Σ Αθηνών

Τρίτη 14 Μαΐου 2013


Ποιες είναι οι δέκα φράσεις που πρέπει να λέμε καθημερινά στα παιδιά μας για να γίνουν ευτυχισμένα;

Ο ψυχολόγος και οικογενειακός σύμβουλος Steve Biddulph στο βιβλίο του The Secret of happy Children  μας δίνει τις δέκα βασικές φράσεις που θα βοηθήσουν στο να γίνουν τα παιδιά μας (ακόμη πιo) ευτυχισμένα.

1. «Σ΄ ευχαριστώ!»
Μοιάζει αυτονόητο, αλλά πόσο συχνά θυμόμαστε να ευχαριστήσουμε τα παιδιά μας αναγνωρίζοντας την προσπάθειά τους να μας βοηθήσουν; « Σ’ ευχαριστώ που έστρωσες το τραπέζι κι εγώ βρήκα το χρόνο να κόψω τη σαλάτα». Τέτοιες προτάσεις ισοδύναμες του «μπράβο», μπορούν να ανεβάσουν ψηλά την αυτοπεποίθησή του αλλά και να καλλιεργήσουν θετικά το κλίμα συνεργασίας μέσα στην οικογένεια.

2. Για πες μου κι άλλο γι’ αυτό!  
Είναι η φράση – κλειδί που ενθαρρύνει το παιδί να μιλήσει για όλα όσα νιώθει και να αρχίσει να μας εκμυστηρεύεται ότι το απασχολεί. Στην πραγματικότητα δεν έχει τόσο σημασία τι θα πει, όσο το να νιώσει άνετα να μας μιλήσει για την καθημερινότητά του. Και βέβαια να νιώσει πως υπάρχει πάντα ένα «πρόθυμο» αυτί πάντα εκεί για να το ακούσει.

3. «Μπορείς  να το κάνεις !»
Είναι μια έκφραση που ενθαρρύνει το παιδί να τολμήσει, να δοκιμάσει κάτι καινούργιο, να κάνει ένα πρώτο βήμα, να επιμείνει απέναντι στη δυσκολία. Παράλληλα η συγκεκριμένη έκφραση του δίνει τη σιγουριά πως εσείς θα είστε πάντα δίπλα του.

4. «Πώς μπορώ να βοηθήσω;»
Η προθυμία μας να βοηθήσουμε (προσοχή, απλώς να βοηθήσουμε όχι να κάνουμε τη δουλειά για λογαριασμό του) προσφέρει το πολύτιμο συναίσθημα της υποστήριξης στο παιδί. Για παράδειγμα μπορείτε να του πείτε: «νομίζω πως μπορείς να διαβάσεις και μόνο σου την ιστορία, αλλά μήπως να σε βοηθούσα με κάποιες άγνωστες λέξεις;» Επίσης η συγκεκριμένη φράση το βοηθάει να εξοικειωθεί με μια πιο γενναιόδωρη και ακομπλεξάριστη συμπεριφορά που μπορεί να υιοθετήσει και το ίδιο απέναντι στους συνομηλίκους του.

5. «Ας βάλουμε όλοι ένα χεράκι  να…..»
…συμμαζέψουμε το σπίτι, καθαρίσουμε το δωμάτιο, φυτέψουμε τον κήπο…κοκ. Για ένα παιδί δεν είναι ποτέ νωρίς να μάθει να συνεργάζεται, ή να βοηθάει στις δουλειές του σπιτιού. Οι κοινές οικογενειακές δραστηριότητες όχι μόνο ενισχύουν την δημιουργικότητά του, αλλά του δημιουργούν και όμορφες οικογενειακές αναμνήσεις.

6. «Αγκαλιά;»
Τα παιδιά χρειάζονται να τους λέμε ότι τα αγαπάμε, αλλά και να τους το δείχνουν.  Η αγκαλιά είναι ο πιο γλυκός , άμεσος και υπέροχος τρόπος για να δείξουμε την τρυφερότητα, την υποστήριξη και την αγάπη μας. Βέβαια, όσο τα παιδιά μεγαλώνουν αλλάζει και ο τρόπος που θέλουν να τους εκδηλώνουμε την τρυφερότητά μας: Άλλα μπορεί να επιμένουν σε μια αγκαλιά «διαρκείας», άλλα προτιμούν ένα χάδι στην πλάτη, ένα φιλάκι στο μάγουλο ή μια πιο σύντομη αγκαλιά.

7. «Παρακαλώ»
Μια διαχρονική και all time classic λέξη που δηλώνει ευγένεια. Αυτή η μαγική λέξη πάντα λειτουργεί θετικά με τους ξένους, γιατί όχι και με το παιδί μας;